Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-655/21 | Γ. ΣΤ. Τ. (Αναλογικότητα της ποινής για προσβολή εμπορικού σήματος)
Ποινική δίωξη για προσβολή εμπορικών σημάτων ασκήθηκε στη Βουλγαρία κατά του ιδιοκτήτη επιχείρησης πώλησης ρούχων. Οι βουλγαρικές αρχές διενήργησαν επιθεώρηση σε εμπορική εγκατάσταση που είχε νοικιάσει η επιχείρηση. Διαπίστωσαν ότι τα σήματα που τοποθετήθηκαν στα προϊόντα ήταν παρόμοια με ήδη καταχωρισμένα εμπορικά σήματα. Ο έμπορος κατηγορήθηκε ενώπιον του αρμόδιου βουλγαρικού δικαστηρίου για χρήση εμπορικών σημάτων χωρίς τη συγκατάθεση των κατόχων τους. Η βουλγαρική νομοθεσία περιέχει διατάξεις που ορίζουν την ίδια συμπεριφορά τόσο ως ποινικό αδίκημα όσο και ως διοικητικό αδίκημα.
Το δικαστήριο αυτό ζήτησε από το Δικαστήριο διευκρινίσεις σχετικά με τη συμβατότητα με το δίκαιο της ΕΕ του βουλγαρικού νόμου που τιμωρεί τις παραβιάσεις εμπορικών σημάτων, δεδομένου ότι οι προβλεπόμενες κυρώσεις είναι αυστηρές και η απουσία σαφούς και ακριβούς κριτηρίου όσον αφορά την κατηγοριοποίηση ως εγκληματίας ή ως ένα διοικητικό αδίκημα οδηγεί σε αντιφατική πρακτική και άνιση μεταχείριση των διαδίκων που έχουν διαπράξει πρακτικά τις ίδιες πράξεις.
Καταρχάς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η προσβολή του σήματος μπορεί να χαρακτηριστεί από το εθνικό δίκαιο τόσο ως διοικητικό όσο και ως ποινικό αδίκημα. Συναφώς, επισημαίνει ότι, σύμφωνα με την αρχή της νομιμότητας των ποινικών αδικημάτων και κυρώσεων, οι διατάξεις του ποινικού δικαίου πρέπει να είναι προσιτές, προβλέψιμες και σαφείς όσον αφορά τον ορισμό του αδικήματος και την επιβολή της ποινής. Επομένως, κάθε πολίτης πρέπει να κατανοήσει ποια συμπεριφορά θα τον φέρει ποινικά υπεύθυνο. Το γεγονός ότι η προσβολή του σήματος μπορεί επίσης να επιφέρει διοικητικές κυρώσεις στη Βουλγαρία δεν σημαίνει ότι η αρχή αυτή δεν τηρήθηκε.
Δεύτερον, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι μια εθνική διάταξη η οποία, σε περίπτωση επανειλημμένης προσβολής ή με σημαντικές βλαβερές συνέπειες ενός σήματος, προβλέπει ποινή στερητική της ελευθερίας τουλάχιστον πέντε ετών είναι αντίθετη προς το δίκαιο της Ένωσης. Το Δικαστήριο δηλώνει ότι, παρόλο που η οδηγία για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας 1 δεν εφαρμόζεται σε ποινικές υποθέσεις, σύμφωνα με τη συμφωνία TRIPS 2 , η οποία δεσμεύει τόσο την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και τα κράτη μέλη της, τα εν λόγω κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν ποινή στερητική της ελευθερίας για ορισμένες πράξεις προσβολής εμπορικού σήματος. Βεβαίως, ελλείψει νομοθεσίας της ΕΕ, τα κράτη μέλη έχουν την εξουσία να καθορίζουν τη φύση και το επίπεδο των επιβαλλόμενων κυρώσεων. Ωστόσο, αυτά τα τιμωρητικά μέτρα πρέπει να είναι αναλογικά. Η πρόβλεψη για ποινή στερητική της ελευθερίας τουλάχιστον πέντε ετών για όλες τις περιπτώσεις μη εξουσιοδοτημένης χρήσης ενός εμπορικού σήματος στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών δεν πληροί την απαίτηση αυτή. Η νομοθεσία αυτή δεν λαμβάνει υπόψη καμία συγκεκριμένη πτυχή των περιστάσεων υπό τις οποίες διαπράχθηκαν τα αδικήματα αυτά.
1 Οδηγία 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας.
2 Συμφωνία για τις συναφείς με το εμπόριο πτυχές των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως επιτρέπει στα δικαστήρια των κρατών μελών, σε διαφορές που έχουν υποβληθεί ενώπιόν τους, να υποβάλουν ερωτήσεις στο Δικαστήριο σχετικά με την ερμηνεία του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή την εγκυρότητα μιας πράξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει το ίδιο τη διαφορά. Εναπόκειται στο εθνικό δικαστήριο να επιλύσει την υπόθεση σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία είναι ομοίως δεσμευτική για άλλα εθνικά δικαστήρια ενώπιον των οποίων τίθεται παρόμοιο ζήτημα.
Ανεπίσημο έγγραφο για χρήση στα μέσα ενημέρωσης, μη δεσμευτικό για το Δικαστήριο.
Το πλήρες κείμενο και, κατά περίπτωση, η περίληψη της απόφασης δημοσιεύεται στον ιστότοπο CURIA την ημέρα της έκδοσης
