Αν και η είσοδος της Λεπέν στον δεύτερο γύρο ήταν προβλεπόμενη, αυτό δεν μειώνει το σοκ από την πραγματικότητα. Το γεγονός ότι η ακροδεξιά διεκδικεί την εξουσία στη γενέτειρα του διαφωτισμού και των ευρωπαϊκών δημοκρατικών ιδεών, κινείται στην κλίμακα μεταξύ ανησυχητικού και ανατριχιαστικού.
Δεν απαλύνεται ούτε από δημοσκοπήσεις για το οριστικό αποτέλεσμα των εκλογών ύστερα από δεκαπέντε μέρες. Όταν είναι βέβαιο ότι το αναδυόμενο ήδη δημοκρατικό μέτωπο θα συντρίψει εκλογικά τους νεο-εθνικιστές του Εθνικού Μετώπου. Οι δύο βασικοί κομματικοί πυλώνες της 5ης Γαλλικής Δημοκρατίας κείτονται σχεδόν ερείπια. Με υποψήφιο πρόεδρο τον Μακρόν, ο οποίος για πρώτη φορά δεν ανήκει σε παραδοσιακό κόμμα. Την ίδια στιγμή, η ΕΕ βιώνει τη μεγαλύτερη κρίση της, δοκιμάζεται η ενότητά της και το μέλλον της είναι σκοτεινό. Με τον ευρω-αρνητισμό να εκτινάσσεται όλο και πιο επικίνδυνα.
Οι ευθύνες της γαλλικής ελίτ είναι, βεβαίως, μεγάλες. Τεράστιες και της ευρωπαϊκής ηγεσίας, ειδικά των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Με τις επιλογές και την πολιτική τους έδωσαν και δίνουν βατήρα για άλματα της εθνικιστικής ακροδεξιάς. Με τα δημοσιονομικά σύμφωνα σταθερότητας και τη λιτότητα να πλήττουν την κοινωνική συνοχή. Να ακρωτηριάζουν ευρωπαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις.
Το μείζον ερώτημα, με τα δεδομένα του πρώτου γύρου, αλλά και τις προβλέψεις για τον δεύτερο με νίκη του Μακρόν, είναι αν η ΕΕ έλαβε το βασικό μήνυμα. Είτε αν η ευρωπαϊκή ηγεσία θα περιοριστεί στην ανακούφιση από την ήττα του ευρωαρνητισμού και των εχθρών της δημοκρατίας. ethnos.gr
