Δεκαετίες αδράνειας οδήγησαν σε εκτροχιασμό των δαπανών σε ποσοστά που υπερέβαιναν στο πολλαπλάσιο αντίστοιχα ποσοστά χωρών που καλύπτουν πλήρως με παροχές υγείας υψηλής ποιότητας τους πολίτες τους.
Πέραν από τον εγκληματικό και ποινικά κολάσιμο χαρακτήρα τους οι παραπάνω πρακτικές είναι μια πρώτου μεγέθους απειλή για την επιβίωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Αν δεν εξορθολογιστούν οι δαπάνες υγείας, αν δεν παταχθούν αποφασιστικά η διαφθορά, οι παρανομίες και οι απάτες, η συνέχεια είναι προβλέψιμη.
Οριζόντιες περικοπές δαπανών και αύξηση της συμμετοχής του ασφαλισμένου, μια αντιμετώπιση που αν συνεχιστεί απαξιώνει συνολικά τη δημόσια υγεία και πριμοδοτεί την εμπορευματοποίησή της, η οποία με τη σειρά της σημαίνει περαιτέρω έξοδα και για την Πολιτεία και για κάθε φορολογούμενο πολίτη.
Ηδη η αξιοπιστία της δημόσιας υγείας έχει πληγεί, με αποτέλεσμα -για μια μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης- ο ΕΟΠΥΥ και να μη θέλει και να μην μπορεί να ελέγξει ένα όργιο σπάταλης που αρκεί ο κοινός νους για να γίνει κατανοητό ότι προϋποθέτει διευρυμένη συνενοχή και ένοχη αποσιώπηση.
Η προσπάθεια θα είναι μακράς διαρκείας και δύσκολη, λόγω των ιδιαιτεροτήτων του τομέα Υγείας: Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που σε πολλές χώρες υπάρχει ως ξεχωριστό γνωστικό αντικείμενο στην Ανώτατη Εκπαίδευση η Οικονομία της Υγείας, με έμφαση στην αποτελεσματική λειτουργία ελεγκτικών μηχανισμών κοστολόγησης σε κάθε βαθμίδα ενός δημόσιου συστήματος υγείας.
Για να μπορέσει το κράτος να οριοθετήσει υπηρεσίες και παροχές στον τομέα της Υγείας, όχι ως προϊόν προς πώληση αλλά ως κάλυψη θεμελιώδους δικαιώματος κάθε πολίτη, πρέπει να αποδείξει ότι διαχειρίζεται με διαφάνεια και αποτελεσματικότητα τις συνεισφορές που καταβάλλουν από το υστέρημά τους οι φορολογούμενοι.
ETHNOS.GR
