Με το παραπάνω ζητούμενο μόνο θετικά μπορεί να αποτιμηθεί η ελληνική πρόταση για την ενδιάμεση αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, που απεστάλη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με βασικό σημείο αναφοράς τη διεύρυνση των προϊόντων που δικαιούνται συνδεδεμένες με την παραγωγή ενισχύσεις.
Η ποιοτική γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή, αν συνδυαστούν οι ιδανικές κλιματολογικές συνθήκες της χώρας μας με την κατάλληλη ευρωπαϊκή στήριξη, μπορεί να καταστήσει την αγροτική παραγωγή, εξίσου σημαντική με τον τουρισμό, βαριά βιομηχανία. Δεν θα πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε στο μέγιστο δυνατό σημείο τις δυνατότητες που προσφέρει η νέα ΚΑΠ, που δεν περιορίζεται στη στήριξη της παραγωγής, αλλά ενισχύει και τη μεταποιητική βιομηχανία.
Το παραδοσιακό μοντέλο της ΚΑΠ, από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, το 1957, μέχρι και την τελευταία αναθεώρηση, ήταν αμυντικό, καθώς κύριος στόχος του ήταν να περιορίσει το κόστος της συνεχούς μείωσης της ποσοστιαίας συμμετοχής της αγροτικής οικονομίας στο ΑΕΠ κάθε χώρας-μέλους. Δυστυχώς η παραπάνω προσέγγιση στον Νότο της Ευρώπης και στη χώρα μας δημιούργησε μια επανάπαυση στην ασφάλεια μιας άκριτης επιδότησης.
Η δημιουργική αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων θα θωρακίσει και την Κοινή Αγροτική Πολιτική ως υπεράνω αμφισβήτησης συνιστώσα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, καθώς για δεκαετίες οι χώρες του Βορρά δυσφορούσαν για το κόστος που επωμίζονταν, με κύριο ωφελημένο τον Νότο:
Η σπατάλη των επιδοτήσεων μαζί με τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών ήταν τα σταθερά σημεία αναφοράς των ευρωσκεπτικιστών κάθε κατηγορίας και στίγματος.
Τέλος, να σημειώσουμε ότι η νέα ΚΑΠ δίνει τη δυνατότητα ανανέωσης του πληθυσμού που απασχολείται στην αγροτική οικονομία.
ETHNOS.GR
