Μπροστά στην τελευταία εξέλιξη, με τη δικαστική διερεύνηση του πολύκροτου σκανδάλου Siemens, ο κοινός νους σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Μια υπόθεση που έχει συγκλονίσει επανειλημμένα με τις διάφορες πτυχές της την κοινή γνώμη πάνω από μία δεκαετία τώρα, κινδυνεύει να σφραγιστεί με την παραγραφή.
Μία ακόμη παράλειψη, με ή χωρίς εισαγωγικά, στη συνεχή αλυσίδα των παραλείψεων, οδήγησε στην αναβολή επανέναρξης της πολύπαθης δίκης από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων.
Αυτήν τη φορά ήταν η πραγματική ή και προσχηματική απουσία της μετάφρασης του παραπεμπτικού βουλεύματος στη γερμανική γλώσσα. Δεν έχει την πρώτη σημασία ποιοι ευθύνονται ώστε να γίνει δεκτή η ένσταση των 16 από τους 64 συνολικά κατηγορουμένους για δωροδοκία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.
Περί της διάπραξης των συγκεκριμένων αδικημάτων προς μεγίστη οικονομική βλάβη του Δημοσίου αλλά και συνολικά του πολιτικοοικονομικού συστήματος, ουδεμία αμφιβολία υπάρχει.
Σημασία έχει ότι ένα νέο ξεκίνημα της διαδικασίας μπορεί να ξεπεράσει ακόμη και το δωδεκάμηνο. Οπότε, τουλάχιστον για την κύρια σύμβαση - αντικείμενο των κατηγοριών, που υπογράφτηκε το 1997, επέρχεται το ακαταδίωκτο. Κι αν μεν αυτό συνέβαινε σε μια κοινή υπόθεση του είδους, δεν θα ήταν κάτι πρωτοφανές. Με δεδομένες τις παθογένειες του δικαστικού συστήματος.
Εδώ όμως πρόκειται για το μεγαλύτερο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης. Με πυρήνα και προεκτάσεις που ουδέν άλλο έχει αποκτήσει. Είναι αυτονόητη η μέριμνα της κυβέρνησης, με κάθε δυνατό θεσμικό μέσο, ώστε να βρεθούν και να αποδοθούν υπαρκτές ευθύνες για την εμπλοκή.
Είτε πρόκειται για συνηθισμένες είτε για διαπλεκόμενες και σκόπιμες παρατυπίες. Προέχει όμως η εξουδετέρωση οποιασδήποτε κωλυσιεργίας, από κάθε κατεύθυνση, στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης. Σε διαφορετική περίπτωση θα πρόκειται για σκάνδαλο μεγαλύτερο ακόμη κι από αυτό της Siemens. Για θρίαμβο της αδιαφάνειας.
ETHNOS.GR
