Από ποιες πηγές δαπανών θα γίνονται περικοπές και μέχρι που θα φτάνει το αυτόματο μαχαίρι. Θα περιορίζεται σε κονδύλια για επενδύσεις ή θα πιάσει τους μισθούς, τις συντάξεις ή τις δαπάνες για την υγεία και την παιδεία;
Δυστυχώς για ακόμη μια φορά η Ελλάδα πάει να πάρει μια πολύ σημαντική απόφαση με την πλάτη στον τοίχο, διότι ο δημοσιονομικός «κόφτης» θα έπρεπε να υπάρχει εδώ και δεκαετίες.
Δεν έπρεπε να είναι δηλαδή προαπαιτούμενο καμιάς συμφωνίας με τους δανειστές αλλά να είναι «ιδιοκτησία» της χώρας. Αν υπήρχε ο αυτόματος μηχανισμός από τη δεκαετία του '90 και μετά, οπότε και εκτοξεύτηκε το δημόσιο χρόνια και τα ελλείμματα, η κατάσταση της οικονομίας θα ήταν πολύ καλύτερη.
Δεν θα γίνονταν εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις στο Δημόσιο, πολλές φορές χωρίς να υπάρχουν οι αντίστοιχες θέσεις και ανάγκες.
Δεν θα υπήρχε το απίστευτο «πάρτι» στην υγεία όπου ανεξέλεγκτα «πιράνχας» κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα.
Δεν θα υπήρχαν οι τεράστιες σπατάλες πόρων και κονδυλίων, εθνικών και κοινοτικών, για προγράμματα που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ αλλά έγιναν πεδίο απίστευτων σκανδάλων.
Γενικότερα, αν υπήρχε ο αυτόματος «κόφτης» δεν θα έφτανε το έλλειμμα στο 15% στα τέλη του 2009. Δεν θα δημιουργούνταν οι ψευδαισθήσεις ότι «λεφτά υπάρχουν» κι ούτε θα δίνονταν υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα για αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
Ο «κόφτης» έπρεπε να είναι νόμος της χώρας εδώ και πολλά χρόνια προκειμένου να έχει η Ελλάδα μια «κανονική» οικονομία σε πλήρη δημοσιονομική ισορροπία. Τώρα έρχεται η τρόικα να απαιτήσει το ίδιο καθεστώς κάτω από το βάρος μιας τεράστιας οικονομικής καταστροφής για οποία θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει.
Στερνή μου γνώση, λέει ο λαός, όμως, αυτά τα λάθη έφεραν τη χώρα στην κατάσταση που βρίσκεται. Δηλαδή να νομοθετεί με την πλάτη στον τοίχο.
IMERISIA.GR
