Θαύματα δεν γίνονται και ουδείς τα προσδοκά. Η αυτονόητη αυτή παραδοχή, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την επείγουσα κάλυψη επιτακτικών αναγκών. Ούτε δικαιολογούνται καθυστερήσεις από την επιδείνωση της κατάστασης και τον δραματικό πολλαπλασιασμό των αναγκών λόγω του Προσφυγικού. Ειδικά σε περιοχές υπερσυγκέντρωσης προσφύγων και μεταναστών.
Από τα στοιχεία που παραθέτει η Ομοσπονδία γιατρών στο Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας προβάλλουν μεγάλα κενά και τεράστιες ελλείψεις. Αυτές, παρά την ένδεια πόρων στις συνθήκες της κρίσης, παρά την απαξίωση του δημόσιου συστήματος υγείας την τελευταία εξαετία, παρά τη γενικότερη παθολογία του ταλαίπωρου συστήματος, επιβάλλεται να αντιμετωπιστούν άμεσα. Επείγει η κάλυψή τους και οι λύσεις δεν μπορούν να περιμένουν.
Δεν είναι δυνατό, για παράδειγμα, να παραμένουν 23 νομοί της χώρας χωρίς παιδιάτρους στις δημόσιες δομές. Ούτε στη Λέσβο να μην υπάρχει ενδοκρινολόγος ή στην Κέρκυρα οφθαλμίατρος.
Θετικό φαντάζει το γεγονός ότι οι αρμόδιες Αρχές σχεδιάζουν και διαβουλεύονται με τους συναφείς φορείς τη μεταρρύθμιση της δημόσιας πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οι σχεδιασμοί, όμως, προϋποθέτουν ότι το όλο σύστημα πρέπει να βρίσκεται σε λειτουργική κατάσταση. Τουλάχιστον σταθεροποιημένο, αν όχι και σε μια διαδικασία βελτίωσης. Το φιλότιμο των γιατρών και των υπόλοιπων εργαζομένων, που συνεχίζουν να κρατούν όρθια τα νοσοκομεία, δεν αρκεί.
Αλλωστε, η μείωσή τους ήταν δραματική τα χρόνια των Μνημονίων και των συνεχών περικοπών. Δείγμα αυτής της δραματικής κατάστασης είναι ότι ο αριθμός όσων υπηρετούσαν στα πολυϊατρεία και στον ΕΟΠΥΥ μειώθηκε στο μισό. Λόγω απολύσεων αλλά και συνταξιοδοτήσεων. Το δικαίωμα του πολίτη για αξιόπιστη και αξιοπρεπή δημόσια περίθαλψη δεν είναι μια θεωρητική έννοια. Ξεκινά από την κάλυψη των άμεσων καθημερινών αναγκών.
ETHNOS.GR
