Από την παραδοχή, όμως, αυτή μέχρι την αντιμετώπισή του ως τέτοιου στην καθημερινή πολιτική πρακτική μεσολαβεί γκρεμός.
Απουσιάζει σε βασικές πτυχές του η ανάλογη υπευθυνότητα. Οι προσεγγίσεις του, δυστυχώς όχι σπάνια, υπακούουν σε κομματικές σκοπιμότητες. Σε επικοινωνιακές τεχνικές και διακίνησή του σαν «πολιτικό εμπόρευμα».
Η σημερινή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, παρέχει την ευκαιρία και τις δυνατότητες για υπερκομματική συνεννόηση. Για εποικοδομητικό διάλογο που υπερβαίνει τις άλλες αντιπαραθέσεις.
Ταυτοχρόνως, όμως, δεν προσφέρεται ως επικοινωνιακό βήμα για άσκηση εσωτερικής πολιτικής. Για αντικυβερνητικές ή αντι-αντιπολιτευτικές ασκήσεις υπάρχουν άλλα πεδία. Τις παρακολουθούμε, άλλωστε, καθημερινά με την οξύτητα των συγκρούσεων επί παντός επιστητού.
Το πολύπλοκο Προσφυγικό δεν λύνεται ούτε από τη μια μέρα στην άλλη. Ούτε με «ατάκες», ρητορείες και θεατρικά σκηνικά. Ενέσκηψε λόγω των πολέμων και θα παραμείνει. Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι κάποτε θα επέλθει επιτέλους ανακωχή στη Συρία.
Τη στιγμή κατά την οποία υπάρχουν κράτη και φωνές που βολεύονται με μια Ελλάδα-αποθήκη προσφύγων, η χώρα μας είναι πολυτέλεια να μη συμπηγνύει ένα συμπαγές και αρραγές μέτωπο. Για έναν ανοιχτό «βαλκανικό δρόμο», την ανάσχεση των κυμάτων από την Τουρκία, τη φιλοξενία των προσφύγων με αλληλεγγύη και ανθρωπισμό. Πράγμα, βεβαίως, που δεν σημαίνει και υποστολή της κριτικής στην κυβερνητική πρακτική. Κάθε άλλο μάλιστα.
Με κοινές εθνικές θέσεις εν όψει και της Συνόδου Κορυφής την ερχόμενη Δευτέρα είναι αυτονόητο ότι ενισχύεται η Ελλάδα στα «παιχνίδια επίρριψης ευθυνών» σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Σε βάρος της Ελλάδας και της κοινωνίας «παίζονται» κι όχι μιας κυβέρνησης.
