Η διάσκεψη της Βιέννης που αγνόησε ειλημμένες αποφάσεις της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής της ΕΕ προχώρησε στην εφαρμογή των μονομερών αποφάσεών της, προσθέτοντας ακόμη ένα σοβαρό πρόβλημα τόσο σε βάρος της χώρας μας όσο και σε βάρος του γενικότερου ευρωπαϊκού σχεδιασμού για την αντιμετώπιση του Προσφυγικού.
Αντιδράσεις από την πλευρά μας, φυσικά, υπήρξαν. Και είναι θετικό ότι τόσο η Κομισιόν όσο και η Γερμανία τάχθηκαν υπέρ των απόψεων που προέβαλε η ελληνική κυβέρνηση. Κι ακόμη θετικότερο είναι ότι επισπεύδεται η παρουσία των νατοϊκών δυνάμεων στο Αιγαίο και παράλληλα επισημαίνεται η υποχρέωση της Τουρκίας να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις της.
Η θετικότερη, ωστόσο, κίνηση είναι η συναίνεση του πολιτικού κόσμου της χώρας για σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έτσι ώστε οι όποιοι χειρισμοί ακολουθήσουν να αποτελούν κοινή απόφαση όλων των κομμάτων και άρα να συνοδεύονται από το αυξημένο κύρος που συνεπάγεται η εθνική ομοφωνία.
Κάτι, όμως, που δεν αρκεί αν θέλουμε να αποδώσει πραγματικά η πρωτοβουλία και να μην εξαντλήσει την όποια δυναμική της στο επίπεδο του εντυπωσιασμού.
Και για να γίνουμε σαφέστεροι, δεν αρκεί να συναντηθούν οι πολιτικοί αρχηγοί και να συζητήσουν. Εκείνο που κυρίως θα μετρήσει είναι πότε θα συναντηθούν και τι θα συζητήσουν. Τα χρονικά μας περιθώρια είναι ασφυκτικά στενά, αφού η επόμενη, και κρισιμότερη, Σύνοδος Κορυφής είναι στις 7 Μαρτίου.
Μέχρι τότε όχι μόνο θα πρέπει να έχει γίνει η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών, αλλά, μέσα από αυτήν, θα πρέπει να έχει προκύψει και κάποιο σχέδιο δράσης που να καταδείξει ότι στα μεγάλα και τα σοβαρά οι Ελληνες είμαστε ικανοί και να συζητάμε αλλά και, το κυριότερο, λύσεις να σχεδιάζουμε και να προωθούμε.
ETHNOS.GR
