Και δυστυχώς δεν θα είναι οι τελευταίοι. Αργά ή γρήγορα θα προστεθούν και άλλοι στον κατάλογο. Είναι η μοίρα των στρατιωτικών, θα υποστηρίξουν κάποιοι. Εως έναν βαθμό είναι αλήθεια. Αλλά δεν είναι η μόνη αλήθεια.
ΔΕΝ ήταν μια απλή πτήση αυτή που προκάλεσε το τραγικό δυστύχημα. Ηταν πτήση στο πλαίσιο άσκησης. Και όχι υπό συνηθισμένες συνθήκες. Ηταν υπό συνθήκες κρίσης, υπό συνθήκες μάχης. Υπό τις συνθήκες εκείνες που η τουρκική επιθετικότητα έχει επιβάλει εδώ και δεκαετίες στο Αιγαίο. Υπό συνθήκες εικονικής αναμέτρησης.
ΑΥΤΗ η παράμετρος δεν πρέπει να μας διαφεύγει. Για την ακρίβεια θα πρέπει να την έχουμε μόνιμα υπόψη μας και με βάση αυτή να πολιτευόμαστε και να προχωρούμε.
Γιατί ζούμε μια πραγματικότητα που όλα δείχνουν ότι δεν πρόκειται να αλλάξει τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Και που πολύ απλά σημαίνει ότι εδώ και 42 χρόνια υπάρχει κατηγορία συμπατριωτών μας που ζουν σε εμπόλεμη κατάσταση, έτσι ώστε να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να προστατεύσουν τα σύνορά μας, τα εδάφη μας, την πατρίδα.
ΔΙΝΟΥΝ άλλωστε και στην περίπτωση του Προσφυγικού δείγμα γραφής οι γείτονες με τις προθέσεις τους και τις διαθέσεις τους. Εκμεταλλεύονται τις στρατιές των απελπισμένων προσφύγων για να δημιουργούν προβλήματα στο Αιγαίο και να χρησιμοποιούν την εκρηκτική κατάσταση που συνειδητά διαμορφώνουν, έτσι ώστε στη συνέχεια να την αξιοποιούν για να προωθήσουν τα σχέδιά τους και τις βλέψεις τους. Γιατί στην Τουρκία πολλά αλλάζουν, αλλά εκείνο που παραμένει αναλλοίωτο είναι ο απώτερος πολιτικός στόχος τους.
ETHNOS.GR
