Περίπτωση συνδρομής υπέρτερου εννόμου συμφέροντος συνιστά, ιδίως, η περίπτωση κατά την οποία τα στοιχεία που ζητούνται για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου, είναι απολύτως αναγκαία και πρόσφορα για την αναγνώριση, άσκηση ή υπεράσπιση δικαιώματος ενώπιον δικαστηρίου (αρχή της αναγκαιότητας) και δη ενόψει της συγκεκριμένης δίκης που εκκρεμεί. Η προσκόμιση των εν λόγω εγγράφων-προσωπικών δεδομένων του εντολέως ήταν απολύτως αναγκαία για την υπεράσπιση των δικαστικών αξιώσεων της δικηγόρου στα πλαίσια της δίκης για τη συκοφαντική δυσφήμιση είς βάρος της από τον εντολέα

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 171 παρ. 1 δ' και 347 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ προκύπτει ότι στον κατηγορούμενο, του οποίου με απόφαση του Δικαστηρίου διατάχθηκε η προσωρινή απομάκρυνση από τη συνεδρίαση διότι, παρά τις νουθεσίες του Προέδρου, θορυβούσε και δυσχέραινε τη διεξαγωγή της δίκης και του οποίου, μετά ταύτα, διατάχθηκε η επάνοδος στο ακροατήριο, πρέπει να αναγνωσθούν από το γραμματέα, με την υπόδειξη του διευθύνοντος τη συζήτηση, υποχρεωτικώς και απαραιτήτως, όσα έγιναν κατά τη διάρκεια της απουσίας του. Η παράλειψη της διατυπώσεως αυτής δημιουργεί τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.Α' ΚΠΔ αναιρετικό λόγο, καθ'όσον επέρχεται απόλυτη ακυρότητα της επ'ακροατηρίου διαδικασίας, που ανάγεται στην παραβίαση των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου

Αυτό ισχύει για τους δημόσιους λειτουργούς ή υπαλλήλους που συμπράττουν στην ποινική διαδικασία ή πολιτική ή διοικητική δίκη, όπως είναι ο εισαγγελέας, ο δικαστής, ο δικαστικός γραμματέας, ο οποίος συμπράττει στη διαδικασία της καταχώρισης της μήνυσης ή της ένορκης κατάθεσης μάρτυρα, οι ανακριτικοί υπάλληλοι, που ορίζονται από τον εισαγγελέα για τη διενέργεια προανακριτικών πράξεων, ο δικαστικός επιμελητής, ο οποίος ως άμισθος δημόσιος λειτουργός είναι αρμόδιος για την επίδοση δικογράφων και εξωδίκων εγγράφων ενόψει ή στο πλαίσιο πολιτικής δίκης

Οι επίμαχες κρίσεις στα δημοσιεύματα δεν περιέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της συκοφαντικής δυσφήμισης, καθώς στηρίζονται σε αληθή περιστατικά, όμως υπάρχουν κρίσεις και λέξεις οι οποίες δεν ήταν αναγκαίες και από τις οποίες προκύπτει σκοπός εξύβρισης και μείωσης της προσωπικότητας και υπέρβαση του αντικειμενικά αναγκαίου μέτρου για την προστασία του δικαιολογημένου ενδιαφέροντος. Ευθύνη εις ολόκληρο ιδιοκτήτη και συντάκτη του εντύπου

Καταδίκη του κατηγορουμένου – αντιπλοιάρχου του Πολεμικού Ναυτικού για συκοφαντική δυσφήμιση δημόσια μέσω διαδικτύου κατ’ εξακολούθηση. Μεγάλη βαρύτητα της πράξης λόγω της τέλεσης δημοσίως μέσω διαδικτύου. Κακόβουλα και ανώνυμα σχόλια στο διαδίκτυο 2 χρόνια μετά τη λήξη της συνεργασίας. Ύπαρξη άμεσου δόλου και προσχηματική επίδειξη μετάνοιας

Σχετικά με τις επικρίσεις σε βάρος των Μελών της Συνθέσεως του Μικτού Ορκωτού  Δικαστηρίου Αθηνών για εκδοθείσα απόφαση και σχετικά με τη συνεχιζόμενη δημόσια προσβολή της προσωπικότητας της Προέδρου του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Αθηνών

Ο Άρειος Πάγος απέρριψε αίτηση αναίρεσης απόφασης, με την οποία επιδικάστηκε στον ενάγοντα δικηγόρο χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης που υπέστη, από τη συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση που τελέστηκε εις βάρος του μέσω αναφορών σε δικόγραφα προτάσεων και προσθήκης – αντίκρουσης. Ο εναγόμενος δικηγόρος, ο οποίος φέρει την αποκλειστική της ευθύνη σύνταξης των δικογράφων, τελούσε σε γνώση της αναλήθειας των ισχυρισμών και της προσφορότητάς τους να πλήξουν την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος

Σύμβαση μίσθωσης καταστήματος συνιδιοκτησίας και παράλειψη εξόφλησης μέρους των οφειλόμενων μισθωμάτων παρά την νόμιμη και εμπρόθεσμη εμφάνιση των επιταγών από τον εκμισθωτή λόγω ανεπάρκειας υπολοίπου. Συκοφαντική δυσφήμιση με αναληθή ισχυρισμό νόθευσης και πλαστογράφησης ημερομηνίας της επιταγής εν γνώσει της κατηγορουμένης με συνέπεια την πιθανότητα βλάβης της τιμής και της υπόληψης του μηνυτή (αρ. 362, 363 ΠΚ). Στοιχειοθέτηση αντικειμενικής υπόστασης των αξιόποινων πράξεων (Κατ’ εξακολούθηση παράβαση του Ν. 5960/1933 για επιταγές-συκοφαντική δυσφήμιση κατ' εξακολούθηση). Απόρριψη αιτήματος περί διενέργειας πραγματογνωμοσύνης της επιταγής και της αίτησης αναίρεσης

Τόπος τέλεσης της συκοφαντικής δυσφήμησης ήταν η Ελλάδα, όπου βρίσκονταν οι χρήστες προς τους οποίους απηύθυναν οι κατηγορούμενοι το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό μήνυμα

Κρίθηκε το ζήτημα της έννοιας του «τρίτου» στη (συκοφαντική) δυσφήμηση (άρθρα 362 - 363 ΠΚ)