Αστική ευθύνη νοσοκομείου για θάνατο ασθενούς 16 ετών κατ΄ οίκον, κατόπιν έκδοσης εξιτηρίου από το νοσοκομείο του οποίου οι θεράποντες ιατροί έκριναν ότι ο ασθενής θα αναρρώσει καλύτερα στο γνώριμο οικιακό περιβάλλον. 

Η ιδιαίτερη υποχρέωση του ιατρού να αποτρέψει το αξιόποινο αποτέλεσμα του θανάτου του ασθενούς απορρέει από το νόμο και τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας, καθώς και από την εγγυητική θέση αυτού απέναντι στην ασφάλεια της ζωής ή της υγείας του ασθενούς, που δημιουργείται κατά την εκτέλεση της ιατρικής πράξης.

Αποτέλεσμα της αμελούς συμπεριφοράς του κατηγορουμένου ιατρού ήταν η ραγδαία επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του ασθενούς, εξαιτίας της οποίας επήλθε αργότερα ο θάνατός του.

Η κατηγορούμενη μαιευτήρας γυναικολόγος κρίθηκε ένοχη για σωματική βλάβη νεογνού από αμέλεια, καθώς απείχε από το θάλαμο τοκετού δίνοντας εντολή σε ειδικευόμενο ιατρό να προχωρήσει στον τοκετό, με αποτέλεσμα αυτός με τη σειρά του να τραβήξει με βιαιότητα  το νεογέννητο και να του προκαλέσει σωματική κάκωση.

Το έμβρυο δεν εξομοιώνεται με πρόσωπο ως προς την απόκτηση δικαιωμάτων ή μη μόνον από τη στιγμή που θα γεννηθεί ζωντανό και θα επιβιώσει έστω και λίγο μετά τη γέννησή του. Επί ενδομητρίου θανάτου του εμβρύου, συνεπεία αδικοπρακτικής συμπεριφοράς τρίτου προσώπου και προώρου εξ αυτού του λόγου διακοπής της κύησης δεν παρέχεται στην οικογένειά του και ειδικότερα στη μητέρα και στον πατέρα αυτού χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης.

Η υπόθεση απασχολεί εδώ και 14 χρόνια τα δικαστήρια και τώρα το Συμβούλιο της Επικρατείας «ανοίγοντας» νομολογία των διοικητικών δικαστηρίων έκρινε ότι πρέπει να διευρυνθούν τα πρόσωπα της οικογένειας που δικαιούνται αποζημίωση, συμπεριλαμβάνοντας και συγγενείς εξ αγχιστείας α' βαθμού, όπως είναι ο πεθερός, η πεθερά, η νύφη, ο γαμπρός.

Σωματική βλάβη από αμέλεια ιατρού κατ΄άρθρο 314 Π.Κ.- Παράβαση κανόνων ιατρικής επιστήμης. Μη καταβολή από το δράστη της επιβαλλομένης κατ' αντικειμενική κρίση προσοχής την οποία κάθε μέτριος συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει να καταβάλει κάτω από τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνθήκες που επικρατούν στις συναλλαγές, την κοινή κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων πείρα και τη λογική, δυνατότητα αυτού με τις προσωπικές του ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες, να είχε προβλέψει και να αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα, το οποίο είτε δεν προέβλεψε είτε το προέβλεψε ως δυνατό πίστευσε όμως ότι δεν θα επερχόταν και ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της ενέργειας ή της παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε.

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.

Συγκροτήθηκεαπό τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.