Προϋπόθεση για την ψευδορκία αποτελεί και το ότι τα κατατεθέντα περιστατικά θα πρέπει να αναφέρονται σε γεγονότα, ήτοι συμβάντα ή καταστάσεις, αναγόμενα στο παρελθόν ή το παρόν, τα οποία έχουν σχέση με την υπόθεση και αναφέρονται, προκειμένου μεν για αστική διαφορά στα αποδεικτέα θέματα, προκειμένου δε για ποινική δίκη στα στοιχεία του εγκλήματος, που αποτελεί το αντικείμενο αυτής, ή σε άλλα περιστατικά συνδεόμενα αναποσπάστως με τα γεγονότα αυτά, στερείται σημασίας, όμως, το αν είναι ουσιώδη ή επουσιώδη για την έκβαση της δίκης και το αν επηρέασαν το αποτέλεσμα στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Δεν αποκλείεται στην έννοια του γεγονότος να υπαχθούν η έκφραση γνώμης ή αξιολογικής κρίσης, ακόμη δε και χαρακτηρισμός, οσάκις αμέσως ή εμμέσως υποκρύπτονται συμβάντα και αντικειμενικά εκδηλωτικά στοιχεία, τα οποία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνιστούν προσβολή της προσωπικότητας, δηλαδή μόνον όταν συνδέονται και σχετίζονται με το γεγονός κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ουσιαστικώς να προσδιορίζουν την ποσοτική και ποιοτική του βαρύτητα.

Προϋπόθεση για την απαγόρευση ασκήσεως δεύτερης αιτήσεως αναιρέσεως είναι να έχει προηγηθεί κρίση επί της πρώτης. Στην αντίθετη περίπτωση που η πρώτη εκκρεμεί, παραδεκτώς ασκείται εντός της νόμιμης προθεσμίας δεύτερη αναίρεση, η οποία είναι συμπληρωματική της πρώτης και συνεξετάζεται με αυτή.

Δυσμενείς αξιολογικές κρίσεις ή χαρακτηρισμοί μπορεί να θεωρηθούν ως δυσφημιστικά γεγονότα μόνο εάν υποκρύπτουν πραγματικά συμβάντα που προσβάλλουν την προσωπικότητα άλλου προσώπου ή συνάπτονται αναπόσπαστα με τέτοια συμβάντα και προσδιορίζουν την ποιοτική και ποσοτική βαρύτητα τους - τελείται από τον εκδότη, τον διευθυντή και τους υπεύθυνους του σχετικού εντύπου με τους ίδιους όρους που τελείται και η κοινή συκοφαντική δυσφήμηση ή απλή δυσφήμηση.

Απόφαση στην οποία δεν γίνεται μνεία της συνδρομής των όρων του κατά τον αλλοδαπό νόμο αξιοποίνου της πράξεως στερείται νομίμου βάσεως και είναι αναιρετέα και αυτεπαγγέλτως, για εκ πλαγίου παραβίαση του άρθρου 6 ΠΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε'Κ.Π.Δ.

Δεν αποτελεί λόγο αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα η εσφαλμένη εκτίμηση των μαρτυρικών καταθέσεων, η παράλειψη αξιολογήσεως και αναφοράς κάθε αποδεικτικού μέσου χωριστά και η παράλειψη συσχετίσεως των αποδεικτικών μέσων μεταξύ τους.

Το ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου αποφάνθηκε ότι η καταχώρηση δυσφημιστικού κειμένου στο internet (blog, κ.λπ.) δεν στοιχειοθετεί το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης δια του Τύπου, αλλά το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης κατά τις διατάξεις του κοινού ποινικού δικαίου.

Κατά την §3 άρθρου μόνου Ν.2243/94 στα εγκλήματα που διαπράττονται διά του τύπου οι προβλεπόμενες στον Κώδικα Ποιν. Δικον. με ποινή απαραδέκτου, προθεσμίες που υπερβαίνουν τις (5) πέντε ημέρες, συντέμνονται στο ήμισυ.

Θα πρέπει η προσβολή να είναι παράνομη, να αντίκειται δηλαδή σε διάταξη που απαγορεύει συγκεκριμένη πράξη, με την οποία προσβάλλεται έκφανση αυτής, είναι δε αδιάφορο σε ποιο τμήμα δικαίου βρίσκεται η διάταξη που απαγορεύει την προσβολή. Έτσι, η προσβολή μπορεί να προέλθει και από ποινικά κολάσιμη πράξη, όπως εξύβριση, απλή δυσφήμηση ή συκοφαντική δυσφήμηση.

Μόνη η παραδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης και μάλιστα, στο διατακτικό αυτής, κατά τρόπο επιγραμματικό, ότι ο εγκαλών έλαβε γνώση, στις 4-11-2010, των σχετικών γεγονότων που στοιχειοθετούν την αντικειμενική υπόσταση της διωκόμενης πράξης της συκοφαντικής δυσφήμησης, που έλαβε χώρα στις 22-12-2008, δεν πληροί τις προϋποθέσεις της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.