Ισχυρισμός περί ύπαρξης ρευστών διαθεσίμων προερχόμενων από σχηματισθέν και μη αναλωθέν κεφάλαιο προηγούμενων ετών.

Από την περάτωση της πτώχευσης η Φορολογική Διοίκηση αναλαμβάνει τη δυνατότητα λήψης μέτρων είσπραξης σε βάρος της συνολικής περιουσίας του πτωχεύσαντος οφειλέτη για το σύνολο των οφειλών του.

Σήμερα το Υπουργείο Οικονομικών ενεργοποιεί την ηλεκτρονική πλατφόρμα για τον έλεγχο των αιτήσεων που εκκρεμούν προς εκδίκαση.

Για συμβάσεις που συνάπτονται από 1.1.2018 και μετά, οι φορολογικές αποσβέσεις των στοιχείων του ενεργητικού εκπίπτουν από τον μισθωτή εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του ν. 4308/2014. Επομένως, το κρίσιμο στοιχείο για τον χαρακτηρισμό μιας σύμβασης μίσθωσης ως χρηματοδοτικής είναι το εάν πληρούνται οι σχετικοί όροι.

Υποκειμενικά απαιτείται δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια του ενδεχόμενου δόλου (της αμφιβολίας), της ύπαρξης απαίτησης εναντίον του από συγκεκριμένη νομική αιτία, η οποία δεν απαιτείται να είναι εκκαθαρισμένη και δικαστικά αναγνωρισμένη, καθώς και τη θέληση ή την αποδοχή της ματαίωσης της ικανοποίησης της απαίτησης του δανειστή με τη γενομένη, χωρίς ισότιμο και αξιόχρεο αντάλλαγμα, απαλλοτρίωση.

Με αφορμή δημοσιεύματα αναφορικά με την πρόσφατη τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών για το Ε9.

Ζητώνται διευκρινίσεις με τις οποίες τα υπάρχοντα κριτήρια θα γίνουν πιο αντικειμενικά, καθώς θα χρησιμοποιούνται και για φορολογικούς σκοπούς από τις επιχειρήσεις και θα αποτελούν αντικείμενο ελέγχου από τους φορολογικούς ελεγκτές.

Προστασία του εμπορικού απορρήτου, ρυθμίσεις για επιχειρηματικά πάρκα, τεχνικά επαγγέλματα και ιδιωτικές επενδύσεις, αποπληρωμή στεγαστικών και επιχειρηματικών δανείων, πιστωτικά υπόλοιπα κ.ά.

Βλάβη της περιουσίας υπάρχει έστω και αν ο παθών έχει ενεργό αξίωση προς ανόρθωσή της. Χρόνος τελέσεως της απάτης θεωρείται εκείνος κατά τον οποίο ο δράστης ενήργησε και ολοκλήρωσε την απατηλή συμπεριφορά του, δηλαδή προέβη στις ψευδείς παραστάσεις, εξαιτίας των οποίων παραπλανήθηκε ο παθών ή τρίτος.

Το δικαστήριο κήρυξε αθώο τον κατηγορούμενο, καθώς το επίδικο αντικείμενο το είχαν εμπιστευτεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιότητάς του ως εντολοδόχου και διαχειριστή ξένης περιουσίας