'Ολοι παραδέχονται ότι καταγράφεται σημαντική πρόοδος στη φάση των διαπραγματεύσεων, η οποία ολοκληρώθηκε. Ακόμη και το ΔΝΤ. Αν και με τη συνήθη προσθήκη πως παραμένουν διαφορές «σε σημαντικές περιοχές». Αυτό «μεταφρασμένο» σημαίνει ότι βρίσκονται ακόμη πάνω στο τραπέζι αξιώσεις του Ταμείου οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Οι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν ότι αυτές ακριβώς οι απαιτήσεις ήταν και το βασικό εμπόδιο για τη μη επίτευξη συμφωνίας όλο το προηγούμενο διάστημα. Διαφορετικά η συμφωνία θα είχε συντελεσθεί.
Οι μεν υπαρκτές διαφορές ως προς το μέγεθος του πακέτου από το 2019 εξηγούνται. Το ίδιο και όσες σχετίζονται με τα αντίμετρα που προτείνει η ελληνική πλευρά. Έχουν μια λογική στη βάση των διαφορετικών ιδεοληπτικών προσεγγίσεων από τους τεχνοκράτες. Το ανεξήγητο έγκειται στη δογματική εμμονή για τη μη επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Ακατανόητο ακόμη και από την άποψη των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων πρακτικών. Ούτε στα εγχειρίδια δεν διατυπώνεται τέτοια αντίληψη!
Η εξαίρεση της Ελλάδας από το ευρωπαϊκό κεκτημένο και το ενωσιακό δίκαιο συνιστά από μόνη της παραβίαση στοιχειωδών δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας. Το ζήτημα δεν είναι «τεχνικό», αλλά βαθύτατα πολιτικό και κοινωνικό. Επιπλέον, στην προοπτική του πρόκειται για θέμα που αφορά κάθε Ευρωπαίο εργαζόμενο. Το καμπανάκι χτυπά για όλους. Σήμερα οι Ελληνες, αύριο οι άλλοι.
Η εξαίρεση, εδώ, δεν επιβεβαιώνει τον κανόνα. Την αρχή για υπονόμευση και ακύρωση σηματοδοτεί. Εκτός των άλλων, όμως, φαίνεται να επιχειρείται και στον τομέα αυτόν ένα «πείραμα». Μαθητευόμενοι μάγοι δοκιμάζουν στην Ελλάδα των Μνημονίων υποδείγματα προς ευρωπαϊκή χρήση. Η απαγόρευση των «πειραμάτων» τους είναι και μια πανευρωπαϊκή υπόθεση. ethnos.gr
