Είναι κοινός τόπος ότι η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί προ πολλού. Μόνο οι συντάκτες των εκθέσεων του ΔΝΤ, μέσα από παραμορφωτικούς φακούς, βλέπουν ανύπαρκτες πραγματικότητες. Πρώτη και κυριότερη παρενέργεια της εξάντλησης είναι, φυσικά, τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς τις εφορίες. Λόγω αντικειμενικής αδυναμίας καταβολής. Η ανακούφιση από τις ρυθμίσεις με τις εκατό δόσεις πέρυσι, δυστυχώς, ήταν περιορισμένου χρόνου. Είχε ημερομηνία λήξης κατά μια ακατανόητη απαίτηση των δανειστών. Η αδυναμία, όμως, ανταπόκρισης στις φορολογικές υποχρεώσεις δεν έχει καταληκτική ημερομηνία.
Οσο η κρίση συνεχίζεται, τόσο πλήττεται η εισπραξιμότητα των φορολογικών εσόδων. Με τις γνωστές δημοσιονομικές συνέπειες και τη λήψη νέων μέτρων, που επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο τον πολίτη. Κι εδώ δεν γίνεται λόγος για τους μεγαλοοφειλέτες, τους συστηματικούς φοροφυγάδες και τους άλλους «συγγενείς». Αλλά για τους μικροοφειλέτες. Παράθυρο, από την άποψη αυτή, ανοίγουν οι δηλώσεις της υφυπουργού Οικονομικών, σύμφωνα με τις οποίες εξετάζεται ένα νέο ρυθμιστικό πλαίσιο για τα 3 εκατ. των οφειλετών. Για όλους αυτούς οι οποίοι με ληξιπρόθεσμα χρέη μέχρι 2.000 ευρώ απειλούνται με κατασχέσεις.
Με δεδομένο ότι οι δανειστές εξακολουθούν να αρνούνται κατηγορηματικά επανάληψη του περσινού καθεστώτος, προβάλλει ως κοινωνικά αναγκαία η υιοθέτηση ενός άλλου μοντέλου. Με εξατομικευμένες ρυθμίσεις, όπως περιγράφεται από το υπουργείο Οικονομικών. Το ζήτημα πρόκειται να τεθεί στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μετά τη συμφωνία για την αξιολόγηση. Δεν χρειάζεται, όμως, να περιμένει έως τότε και η ολοκλήρωση της σχετικής μελέτης-πρότασης προς τους δανειστές. Οι εξ ανάγκης μικροοφειλέτες περιμένουν ανάσες και απαλλαγή από το άγχος των κατασχέσεων σε εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία. ethnos.gr
