Η δραματική διαπίστωση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για διατάραξη των παραδοσιακών δεσμών μεταξύ Ενωμένης Ευρώπης και ΗΠΑ μετά την εκλογή του Ντ. Τραμπ σηματοδοτεί το ξέσπασμα ενός ιδιότυπου «Ψυχρού Πολέμου». Οι πρώτες κινήσεις του νέου πλανητάρχη έχουν δικαιολογημένα παγώσει ολόκληρο τον πλανήτη, με την αρχική νευρικότητα να μετατρέπεται σε απόλυτη αβεβαιότητα στο πεδίο των διεθνών σχέσεων.
Η αντίδραση της Ευρώπης είναι αυτονόητη - από τη στιγμή που ο κ. Τραμπ προορίζει για εκπρόσωπό του στις Βρυξέλλες έναν σύμβουλο, ο οποίος δηλώνει ότι «γνωρίζει πώς να διαλύει Ενώσεις». Και είμαστε ακόμα στην αρχή. Ωστόσο, η Ενωμένη Ευρώπη δεν μπορεί να μένει σε εκκλήσεις ενότητας και ασκήσεις φραστικής αντιπαράθεσης απέναντι στην «απειλή Τραμπ»: η ενότητα προκύπτει μέσα από τη σύγκλιση των οικονομικών και την εναρμόνιση των πολιτικών και στα πεδία αυτά η Ενωση έχει ακόμα αρκετά βήματα να διανύσει.
Παράλληλα, η Ευρώπη έχει να αντιμετωπίσει έναν «εσωτερικό εχθρό» εξίσου ή και ακόμα πιο επικίνδυνο από εκείνον που εκπροσωπεί ο κ. Τραμπ: πρόκειται για το κύμα του ευρωσκεπτικισμού, που κυριάρχησε στη Βρετανία με το δημοψήφισμα, ενώ υπάρχει ο κίνδυνος να αποκτήσει ισχυρή κοινωνική βάση στις επικείμενες εκλογές σε αρκετές ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες.
Επομένως, τα λόγια και τα ευχολόγια δεν αρκούν. Χρειάζονται αποφάσεις που θα φέρουν την έννοια της ενοποίησης πιο κοντά στις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρώπη δεν μπορεί να συντηρεί ένα καθεστώς αβεβαιότητας για την Ελλάδα ζητώντας τη νομοθέτηση παράλογων απαιτήσεων. Πρόκειται για την απόλυτη αντίφαση, το μόνο που πετυχαίνουν είναι να γιγαντώνουν τις τάξεις των αρνητών της Ευρώπης!
ETHNOS.GR
