Ξεκίνησαν στην Αθήνα οι διαπραγματεύσεις για την ολοκλήρωση της τεχνικής συμφωνίας, με τα βλέμματα στραμμένα κυρίως προς το ΔΝΤ. Και της ελληνικής πλευράς και των Βρυξελλών. Από κοινού Κομισιόν και κυβέρνηση επιδιώκουν την όσο το δυνατόν γρηγορότερη ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Αν αυτό εξαρτιόταν από την αμφίπλευρη αυτή επιθυμία θα είχε αρχίσει ήδη η μετά την αξιολόγηση φάση.
Το μείζον πρόβλημα είναι οι θέσεις του ΔΝΤ. Βασικώς για τα πλεονάσματα πέραν του 2018, σε συνδυασμό με δυσβάσταχτα πρόσθετα μέτρα. Το αντιφατικό είναι ότι δεν παραμένει σταθερά προσανατολισμένο για πλεονάσματα 1,5% μετά τη λήξη του προγράμματος. Πιέζοντας να συμφωνήσουν όσοι διαφωνούν. Αλλά πιέζει για τη λήψη νέων μέτρων λιτότητας. Δεχόμενο έτσι υπέρογκα πλεονάσματα, τα οποία κατά τα άλλα το ίδιο ξορκίζει.
Διαφωνεί μεν ριζικά με όσους ακραίους επιζητούν επιβολή άπιαστων πολυετών πλεονασμάτων. Συγχρόνως, όμως, είναι έτοιμο να συμφωνήσει μαζί τους αν ληφθούν νέα μέτρα. Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, μέσα στο γνωστό ευρωπαϊκό κλίμα αβεβαιότητας, η λήψη πρόσθετων μέτρων στις πλάτες του λαού ισοδυναμεί με ωρολογιακή βόμβα. Ρυθμισμένη να εκραγεί.
Προφανώς ουδείς επιδιώκει αυτή την εξέλιξη. Ενας «έντιμος συμβιβασμός», όπως τον χαρακτηρίζει η κυβέρνηση, φαντάζει σαν μονόδρομος. Αρκεί, βεβαίως, να μην πληρώσει πάλι το... μάρμαρο η ελληνική οικονομία και κοινωνία. Θα επιτευχθεί αυτός μέσω νέων προτάσεων; Με την αποσύνδεση της αξιολόγησης από τις συζητήσεις για τα πλεονάσματα; Με πολιτική συμφωνία, όπως επιδιώκει ο πρωθυπουργός στις επικείμενες επαφές του αυτήν τη βδομάδα σε Βρυξέλλες και Βερολίνο; Αυτό μένει να το δούμε τις αμέσως επόμενες μέρες...
ETHNOS.GR
