Είναι λογικό η αγωνιώδης αναμονή για την ολοκλήρωση της αξιολόγησης και οι αποφάσεις του Eurogroup της Δευτέρας 5/12 να μονοπωλούν την προσοχή. «Γόρδιοι δεσμοί», όμως, για την οικονομία θα υπάρχουν και μετά την όποια εξέλιξη στη σύνοδο των υπουργών Οικονομικών. Προέχει ανάμεσά τους το μέγα ζήτημα των «κόκκινων» δανείων. Τα «μη εξυπηρετούμενα ανοίγματα» συνολικά του τραπεζικού συστήματος έχουν εκτοξευτεί στα ύψη. Σε εφτά χρόνια έχουν υπερεφταπλασιαστεί.
Η διαχείρισή τους αναδεικνύεται ως υπαρξιακός όρος εκ των ων ουκ άνευ για τις τράπεζες. Από την αποτελεσματική αντιμετώπιση δεν εξαρτάται μόνο η βελτίωση της κατάστασής τους. Αλλωστε, αυτό δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά το μέσο για τη χρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας. Γενικότερα της ανάπτυξης, τόσο άμεσα όσο και μεσοπρόθεσμα. Ο αποχρωματισμός των δανείων, ως προϋπόθεση για κατεύθυνση πόρων σε παραγωγικούς κλάδους, είναι μια σύνθετη υπόθεση.
Υπάρχει, ήδη, ένα χρονο-πρόγραμμα ρυθμίσεων. Αυτό που απαιτείται είναι μια υπέρβαση από μέρους όλων των μερών, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι και να αρθούν τα όποια εμπόδια (φορολογικά, νομικά, δικαστικά κ.ά.). Το «κούρεμα» του ιδιωτικού χρέους είναι εξίσου ζωτικό με τη διευθέτηση του δημόσιου χρέους για να επέλθει η κανονικότητα. Το κοινωνικό στοίχημα είναι η ρυθμιστική δέσμη να μην πλήττει νοικοκυριά και βιώσιμες επιχειρήσεις. Να διαπνέεται από κοινωνική δικαιοσύνη και ευαισθησία.
Κομβικό σημείο, στη φάση που διανύουμε, είναι να προχωρήσει ο εξωδικαστικός διακανονισμός. Το τελευταίο που χρειάζεται η οικονομία είναι τα λουκέτα για μη εξυπηρετούμενα δάνεια επιχειρήσεων, οι οποίες, με τον έναν ή άλλο τρόπο, είναι βιώσιμες.
ETHNOS.GR
