Οι Πορτογάλοι σοσιαλιστές χαρακτήρισαν «πυρομανή πυροσβέστη» τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, όταν ο Β. Σόιμπλε, ως άλλος νεφεληγερέτης, σκορπούσε με δηλώσεις του μαύρα σύννεφα στον οικονομικό ουρανό της χώρας τους. Ο εύστοχος χαρακτηρισμός είναι «κομμένος και ραμμένος» στα μέτρα όλων εκείνων που... παίζουν την κολοκυθιά με το ελληνικό χρέος. Είτε με φραστικές αποστροφές είτε με διαρροές. Ακόμη και με στάσεις στην πορεία των διαπραγματεύσεων για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης.
Όποιος εκπρόσωπος των θεσμών και διαπραγματευτής από το μέρος των εταίρων-δανειστών παρακάμπτει ή αρνείται τα μέτρα για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, συνηγορεί υπέρ της εσαεί ομηρείας της χώρας. Ανεξαρτήτως επιχειρημάτων και άλλοθι. Η λήψη βραχυπρόθεσμων μέτρων και ταυτοχρόνως ένας «οδικός χάρτης» για την ελάφρυνση του χρέους συνιστούν προϋπόθεση των προϋποθέσεων για την αφετηρία της ανάπτυξης. Όσο εκκρεμούν αυτά τα δύο είναι απαγορευτικές η έξοδος στις αγορές και οι όποιες επενδύσεις.
Ακόμη, μάλιστα, κι αν υλοποιηθεί το πρώτο, χωρίς δέσμευση για μεσοπρόθεσμα μέτρα, το «απαγορευτικό» πάλι θα ισχύει. Για την έξοδο στις αγορές δεν φθάνουν όλες... οι μεταρρυθμίσεις του κόσμου. Η βιωσιμότητα του χρέους είναι το «κλειδί». Διαφορετικά η χώρα θα κινείται σε ομόκεντρους κύκλους κρίσης, με όλο και μεγαλύτερες περιφέρειες.
Ακόμη και μεταξύ των λεγόμενων «ακραίων» ουδείς προβάλλει κάποια τεκμηριωμένη οικονομική ένσταση εναντίον της ρύθμισης του χρέους. Αλλά ούτε και ορθολογικά πολιτικά επιχειρήματα διατυπώνονται για τη μη τήρηση της συμφωνίας του περσινού καλοκαιριού και του περασμένου Μαΐου. Βεβαίως υπάρχουν αρνητικές θέσεις και διαθέσεις, που σχετίζονται με εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις σε κράτη-μέλη. Αυτό, όμως, είναι τουλάχιστον αντιευρωπαϊκό και έξω από αρχές και ιδρυτικές αξίες.
Ευτυχώς η Ελλάδα, τηρώντας τις συμφωνίες και ζητώντας αποφασιστικά να ανταποκριθούν όλοι στις δικές τους υποχρεώσεις, δεν είναι μόνη σε αυτή τη «μητέρα των μεταμνημονιακών μαχών».
ETHNOS.GR
