Ο κ. Μοσκοβισί τονίζει ότι η αλλαγή σελίδας στην οικονομία, η έξοδος στις αγορές, αλλά ακόμη και η άρση των capital controls, εξαρτώνται από την πιστή τήρηση του προγράμματος προσαρμογής.
Ουσιαστικά ο κοινοτικός επίτροπος προειδοποιεί την Ελλάδα εμμέσως ότι αν επικρατήσουν ξανά οι παλινωδίες, οι καθυστερήσεις, οι τακτικισμοί και οι πολιτικές σκοπιμότητες, η οικονομία θα συνεχίζει να βρίσκεται στα βαθιά και δεν θα έχει ελπίδες ανάκαμψης.
Η πρώτη ανάγνωση της συνέντευξης στο σημερινό φύλλο της «Ημερησίας» είναι θετική. Ο κ. Μοσκοβισί λέει ότι η Ελλάδα μπορεί να γυρίσει το παιχνίδι. Με μια πιο προσεκτική ματιά, ωστόσο, γίνεται αντιληπτό το αυστηρό μήνυμα που στέλνει στην Αθήνα.
Κι αυτό δεν είναι άλλο από την πιστή τήρηση του προγράμματος που συμφωνήθηκε, από την ταχύτητα και το βάθος των μεταρρυθμίσεων που πρέπει να γίνουν.
Πρόκειται για την άλλη πλευρά ενός σκληρού μηνύματος που έστειλε την προηγούμενη εβδομάδα και ο ΣΕΒ, μήνυμα που όμως κατά καιρούς λαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση και όλο το πολιτικό σύστημα από τους δανειστές. Δηλαδή,m το «έλλειμμα αξιοπιστίας». Εκεί θα κριθούν τα πάντα για την οικονομία και φυσικά για την πολιτική σταθερότητα.
Σε πρόσφατη ομιλία του ο διοικητής της ΤτΕ, Γιάννης Στουρνάρας ανέφερε: «Οι πρόσφατες θετικές εξελίξεις στην Ελλάδα είναι ενθαρρυντικές και ευελπιστούμε ότι η πρόοδος θα εδραιωθεί περαιτέρω». Την ίδια πάνω - κάτω φράση, για τη διατήρηση της ανάπτυξης της οικονομίας, χρησιμοποίησε και ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών, Μισέλ Σαπέν. Είναι το δεύτερο «κλειδί» για οριστική έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.
Επομένως, καθίσταται σαφές πλέον το πλαίσιο πάνω στο οποίο θα κινηθεί η παρούσα ή η επόμενη κυβέρνηση. Είναι πρώτον η ανάκτηση της εμπιστοσύνης, μέσω της πιστής εφαρμογής των συμφωνηθέντων και δεύτερον η λήψη μέτρων ώστε να υπάρξει σε βάθος χρόνου ανάπτυξη και να μην ανακοπεί η πορεία προς την ανάκαμψη.
Μιλά κανείς για τα αυτονόητα, γι’ αυτά που στην Κύπρο, την Ιρλανδία ή την Πορτογαλία ήταν «ευαγγέλιο» το οποίο οδήγησε στην έξοδο από τα Μνημόνια. Στην Ελλάδα, όμως, συνήθως επικρατεί ο λαϊκισμός, η μικροκομματική σκοπιμότητα, η απόσειση ευθυνών και η απουσία εθνικής συνείδησης που υπερτερεί των πολιτικών συμφερόντων.
Το εσωτερικό στοίχημα για την Ελλάδα, επομένως, θα είναι να καταφέρει το σύνολο του πολιτικού συστήματος να ξεφύγει από τα «αμαρτήματα της μητρός», δηλαδή από μια διαχρονική, σχεδόν αρχετυπική, ροπή προς τον λαϊκισμό σε βάρος της εθνικής προσπάθειας και στρατηγικής για μια καλύτερη Ελλάδα. Αν πάψουν να κυριαρχούν οι «κραυγές» και οι κουτοπόνηροι σχεδιασμοί, που για πολλούς θεωρούνται «προτέρημα του Νεοέλληνα», τότε υπάρχει ελπίδα να βρεθεί διέξοδος στα πολλά οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα.
Αν όχι, τότε η χώρα θα «σέρνεται» για δεκαετίες και θα κυριαρχούν οι μετριότητες σε μια Ελλάδα βεβαίως από την οποία θα απουσιάζουν οι άξιοι και τα λαμπρά μυαλά, αφού θα έχουν μεταναστεύσει για άλλες πολιτείες.
IMERISIA.GR
