Η πράξη της έκδοσης πλαστών ή εικονικών φορολογικών στοιχείων, καθώς και της αποδοχής εικονικών φορολογικών στοιχείων ή της νόθευσης τέτοιων στοιχείων, καθίσταται ανέγκλητη, στην περίπτωση που ο υπαίτιος χρησιμοποίησε τα εν λόγω φορολογικά στοιχεία για την τέλεση ή υποστήριξη άλλης πράξης φοροδιαφυγής του άρθρου 66 παρ. 1 έως 4 του Ν. 4174/2013, και ήδη άρθρου 66 παρ. 1 έως 4 του Ν. 4987/2022, όπως η αποφυγή πληρωμής φόρου εισοδήματος κλπ.. 

Το κατ’ άρθρ. 5 παρ. 5 ΚΦΔ μαχητό τεκμήριο νόμιμης κοινοποιήσεως δεν έχει έδαφος εφαρμογής όταν ο προς ον η επίδοση αμφισβητεί την παραλαβή της συστημένης επιστολής, η δε Διοίκηση φέρει πλέον το σχετικό βάρος αποδείξεως

Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε ότι το επίδικο οικόπεδο, ως απαλλοτριωθέν διά ρυμοτομίας, υπάγεται στο κανονιστικό πεδίο εφαρμογής της περίπτωσης α΄ της παραγράφου 2 του Άρθρου 3 του Ν. 4223/2013, σύμφωνα με το οποίο απαλλάσσονται από τον ΕΝ.Φ.Ι.Α. (κύριο και συμπληρωματικό φόρο) τα εμπράγματα δικαιώματα επί των ακινήτων για τα οποία υφίσταται απαγόρευση χρήσης λόγω, μεταξύ άλλων, ρυμοτομικής απαλλοτρίωσης για κοινωφελή ή κοινόχρηστο σκοπό

Υποχρέωση άμεσης εφαρμογής του νόμου από τη φορολογική αρχή έως την έκδοση της κανονιστικής πράξης

Η άρση επιβληθείσας κατασχέσεως εις χείρας τρίτου προσώπου δεν οδηγεί σε κατάργηση της δίκης επί ανακοπής κατά της επιβληθείσας κατασχέσεως, εφόσον ο ανακόπτων επικαλεστεί και αποδείξει ιδιαίτερο έννομο συμφέρον για τη συνέχιση της δίκης

Κατά την Ολομέλεια του ΑΠ η διάταξη του Άρθρου 469 του ισχύοντος ΠΚ, ως προς τα μη υπολογιζόμενα χρέη για τον προσδιορισμό της ευθύνης του οφειλέτη χρεών προς το Δημόσιο, εφαρμόζεται μόνο όταν τα περιλαμβανόμενα στον αντίστοιχο πίνακα χρέη αποτελούν αυτοτελώς και φορολογικό αδίκημα, που τυποποιείται στις διατάξεις του Άρθρου 66 του ισχύοντος από 4.11.2022 Ν. 4987/2022 «Κύρωση Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας», προηγουμένως δε τυποποιούταν στις διατάξεις του Άρθρου 66 του Ν. 4174/2013 «Φορολογικές διαδικασίες και άλλες διατάξεις» , όπως προστέθηκε και αναριθμήθηκε με το Άρθρο 8 του Ν. 4337/2015, που καταργήθηκε με το Άρθρο 71, παρ. 4 του Ν. 4987/2022, τούτο δε προϋποθέτει αφενός να στοιχειοθετείται ως φορολογικό αδίκημα και αφετέρου να υπερβαίνει το οριζόμενο στο Άρθρο 66 του Ν. 4987/2022 ποσό για τη θεμελίωση του αξιοποίνου

Η επικείμενη πρότυπη δίκη αφορά το σύνολο των ελεύθερων επαγγελματιών και επιχειρήσεων της χώρας

Το δικαστήριο του Αρείου Πάγου, σε υπόθεση φοροδιαφυγής με την μορφή της αποδοχής εικονικών τιμολογίων, που έχει τελεστεί πριν την έναρξη ισχύος του Ν. 4745/2020, έκρινε ότι αναφορικά με το χρόνο έναρξης της παραγραφής δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του άρθρου 32 του Ν. 4745/2020, αλλά αυτές των άρθρων 21 παρ.10 του Ν. 2523/1997 και 68 παρ.2 του Ν. 4174/2013. Χρόνος έναρξης της παραγραφής αυτού, ορίζεται κατά την ευμενέστερη διάταξη του άρθρου 21 παρ.10 του ν. 2523/1997, η ημερομηνία θεώρησης του οικείου πορίσματος του φορολογικού ελέγχου από τον προϊστάμενο της αρχής που διενήργησε το έλεγχο