Το άρθρο 314 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ,  έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική πρακτική σύμφωνα με την οποία, στο πλαίσιο διαδικασίας καθορισμού του φόρου κατά την οποία οι φορολογικές αρχές διαπιστώνουν αυτεπαγγέλτως τα πραγματικά περιστατικά και λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των κρίσιμων για τη συγκεκριμένη περίπτωση περιστάσεων, περιλαμβανομένων εκείνων που είναι ευνοϊκές για τους διαδίκους, η καλή πίστη του μεταπωλητή δεν λαμβάνεται υπόψη όσον αφορά την τήρηση των προϋποθέσεων εφαρμογής του καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους από τον προμηθευτή του, αλλά λαμβάνεται υπόψη μόνο στο πλαίσιο χωριστής διαδικασίας

Αυτοδίκαιη άρση κατά του υπόχρεου παραβάτη των επιβληθέντων προληπτικών ή διασφαλιστικών του δημοσίου συμφέροντος μέτρων άμεσου και επείγοντος χαρακτήρα, μετά την πάροδο πενταετίας από την επιβολή της καταλογιστικής πράξης και υποχρέωση της αρμόδιας Αρχής να προβεί στην άρση των επιβληθέντων με την δια της προσφυγής προσβληθείσα πράξη μέτρων διασφάλισης των συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου, χωρίς να απαιτείται η υποβολή αιτήσεως από την αναιρεσείουσα, κατ’ άρθρο 46 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ήτοι μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 47 παρ. 9 του ν. 4223/2013 και την τροποποίησή του με το άρθρο 3 παρ. 2 του ν. 4337/2015

Το άρθρο 170 και το άρθρο 171, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παρ. 1, δεύτερη περίοδος, το άρθρο 20, παρ. 1, και το άρθρο 23, παρ. 2, της οδηγίας 2008/9/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία υποκείμενος στον φόρο εγκατεστημένος σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος της επιστροφής του ΦΠΑ στερείται τόσο του δικαιώματος επιστροφής του ΦΠΑ όσο και του δικαιώματος προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου προκειμένου να προσβάλει την αδράνεια της φορολογικής αρχής του κράτους μέλους της επιστροφής, ενώπιον της οποίας υπέβαλε αίτηση επιστροφής του ΦΠΑ, με την αιτιολογία ότι η αίτηση επιστροφής δεν μπορεί να θεωρηθεί ως υποβληθείσα λόγω τεχνικής δυσλειτουργίας που ανέκυψε κατά την ηλεκτρονική διαβίβασή της

Το τελευταίο χρονικό διάστημα εντείνεται η διάδοση παραπλανητικών και εντελώς ανυπόστατων φημών, υπό το πρόσχημα της ενημέρωσης, περί δήθεν κατάργησης των Φορολογικών Ταμειακών Συστημάτων και αντικατάστασής τους από υπηρεσίες Παρόχου

Το άρθρο 138, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2018/1910, και το άρθρο 45α του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 282/2011, όπως τροποποιήθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) 2018/1912, έχουν την έννοια ότι αφενός, αντιτίθενται στη μη χορήγηση απαλλαγής από τον ΦΠΑ βάσει του άρθρου 138, παρ. 1, της οδηγίας ΦΠΑ για τον λόγο και μόνον ότι δεν προσκομίστηκαν τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη ενδοκοινοτικής παράδοσης, και, αφετέρου, επιβάλλουν στις εθνικές φορολογικές αρχές την υποχρέωση να εκτιμούν κάθε αποδεικτικό στοιχείο που προσκομίζεται προκειμένου να διαπιστωθεί ότι τα αγαθά απεστάλησαν ή μεταφέρθηκαν από κράτος μέλος σε προορισμό ευρισκόμενο εκτός του κράτους μέλους αυτού αλλά εντός της Ένωσης, σε περιπτώσεις πέραν εκείνων στις οποίες υφίσταται τεκμήριο 

Ενίσχυση των προσπαθειών για την καταπολέμηση της διασυνοριακής απάτης στον τομέα του ΦΠΑ - Προώθηση της φορολογικής διαφάνειας και της συνεργασίας για την πρόληψη της φοροδιαφυγή - Διερεύνηση ευκαιριών συνεργασίας για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των φορολογικών κανόνων για την ενέργεια και τον καπνό

«Ένα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας της μάχης κατά της φοροδιαφυγής οφείλεται στην υιοθέτηση ψηφιακών μέσων»

Τί προβλέπεται σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 14 του Νόμου 5024/2023 - Το πρότυπο ενημερωτικό σημείωμα προς τις αρμόδιες φορολογικές αρχές

Παρέχονται οδηγίες για τον τρόπο έκδοσης και τη διαδικασία επαλήθευσης της εγκυρότητας της απαιτούμενης, σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 2 της υπό στοιχεία Π. 8271/4879/18.12.1987 (Β' 3/8.1.1988) A.Y.O., βεβαίωσης της φορολογικής διοίκησης για την απαλλαγή από τον Φ.Π.Α. κατά την εισαγωγή πλοίων που εμπίπτουν στην περ. α) της παρ. 1 του άρθρου 32 του Κώδικα Φ.Π.Α

Τα άρθρα 72 και 80 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι δεν επιτρέπουν στις φορολογικές αρχές να θεωρούν, σε όλες τις περιπτώσεις, ότι οι υπηρεσίες οι οποίες παρέχονται από μητρική εταιρία προς τις θυγατρικές της στο πλαίσιο της ενεργού διαχειρίσεώς τους συνιστούν ενιαία παροχή η οποία αποκλείει τη δυνατότητα καθορισμού της κανονικής αξίας των υπηρεσιών αυτών με τη συγκριτική μέθοδο που προβλέπεται στο άρθρο 72, πρώτο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας