H οδηγία 2006/112/ΕΚ, καθώς και οι αρχές της αποτελεσματικότητας, της φορολογικής ουδετερότητας και της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση που εξαρτά τη δυνατότητα διακανονισμού μη οφειλόμενου φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά περίοδο που έχει αποτελέσει αντικείμενο φορολογικού ελέγχου από τη γνωστοποίηση νέου στοιχείου ικανού να επιφέρει τροποποίηση των διαπιστώσεων του ελέγχου αυτού, τούτο δε ακόμη και αν δεν συντρέχει κίνδυνος απώλειας φορολογικών εσόδων, υπό την προϋπόθεση ότι ο υποκείμενος στον φόρο μπορούσε να ασκήσει αποτελεσματικά το δικαίωμά του προς διακανονισμό για εύλογο χρονικό διάστημα

Το άρθρο 98, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση βάσει της οποίας οι υπηρεσίες που δεν εξυπηρετούν άμεσα τη βραχυχρόνια διαμονή σε ξενοδοχεία και παρόμοιους χώρους, αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του μειωμένου συντελεστή ΦΠΑ ο οποίος εφαρμόζεται σε τέτοιου είδους διαμονή, μολονότι οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να θεωρηθούν ως παροχές παρεπόμενες της διαμονής, λαμβανομένου υπόψη ότι το τίμημα γι’ αυτές περιλαμβάνεται στο συνολικό κατ’ αποκοπήν τίμημα το οποίο καταβάλλεται για το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται στο πλαίσιο της εν λόγω διαμονής

Το άρθρο 205 της οδηγίας 2006/112, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική διάταξη που επιβάλλει αλληλέγγυα υποχρέωση για την καταβολή του ΦΠΑ σε άλλον υποκείμενο στον φόρο, και όχι σε εκείνον ο οποίος θα ήταν κανονικά υπόχρεος για την καταβολή του, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το δικαίωμα του τελευταίου να εκπέσει τον οφειλόμενο ή καταβληθέντα ΦΠΑ εισροών

Το άρθρο 135, παρ. 1, στοιχείο θʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ, αφενός, της αγοράς λαχνών μέσω διαδικτύου και, αφετέρου, της συμμετοχής στα λοιπά τυχερά παίγνια που παρέχονται μέσω διαδικτύου, εξαιρώντας τη δεύτερη από την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που εφαρμόζεται επί της πρώτης, εφόσον οι αντικειμενικές διαφορές μεταξύ των δύο αυτών κατηγοριών τυχερών παιγνίων είναι ικανές να επηρεάσουν την απόφαση του μέσου καταναλωτή να αναζητήσει τη μία ή την άλλη κατηγορία παιγνίων

Το άρθρο 135, παρ. 1, στοιχείο θʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σε συνδυασμό με την αρχή της φορολογικής ουδετερότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση η οποία εισάγει διαφορετική μεταχείριση μεταξύ, αφενός, της αγοράς λαχνών και της συμμετοχής στα λοιπά τυχερά παίγνια που παρέχονται εκτός διαδικτύου και, αφετέρου, της συμμετοχής σε παρεχόμενα μέσω διαδικτύου τυχερά παίγνια πλην των λαχείων, εξαιρώντας τη δεύτερη από την απαλλαγή από τον ΦΠΑ που εφαρμόζεται επί των πρώτων, εφόσον οι αντικειμενικές διαφορές μεταξύ τους είναι ικανές να επηρεάσουν την απόφαση του μέσου καταναλωτή να αναζητήσει τη μία ή την άλλη κατηγορία παιγνίων

Το άρθρο 1, παρ. 2, καθώς και το άρθρο 73 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα προστιθέμενης αξίας, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 78, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής, έχουν την έννοια ότι υπό το πρίσμα των αρχών της φορολογικής ουδετερότητας, της αναλογικότητας και της ίσης μεταχείρισης, αντιτίθενται σε πρακτική της φορολογικής αρχής κράτους μέλους κατά την οποία αποκλείεται η διόρθωση του οφειλόμενου ΦΠΑ διά φορολογικής δηλώσεως στην περίπτωση που έχουν πραγματοποιηθεί παραδόσεις αγαθών και παροχές υπηρεσιών κατόπιν εφαρμογής υψηλότερου συντελεστή ΦΠΑ, με την αιτιολογία ότι για τις πράξεις αυτές δεν έχουν εκδοθεί τιμολόγια αλλά ταμειακές αποδείξεις

Το άρθρο 167 της οδηγίας 2006/112 και οι αρχές της ουδετερότητας του ΦΠΑ και της αναλογικότητας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία βάσει της οποίας ο υποκείμενος στον φόρο στερείται του δικαιώματος εκπτώσεως του καταβληθέντος ΦΠΑ επί των εισροών, λόγω του ποσού στο οποίο ανέρχονται οι υποκείμενες στον ΦΠΑ πράξεις εκροών που διενήργησε και το οποίο θεωρείται ανεπαρκές

Η οδηγία 2006/112 έχει την έννοια ότι σε περίπτωση που η φορολογική αρχή προτίθεται να αρνηθεί σε υποκείμενο στον φόρο το δικαίωμα έκπτωσης του καταβληθέντος ΦΠΑ επί των εισροών για τον λόγο ότι μετέσχε σε «αλυσιδωτή» απάτη περί τον ΦΠΑ, η φορολογική αυτή αρχή δεν επιτρέπεται να αρκείται στην απόδειξη ότι η οικεία πράξη αποτελεί μέρος αλυσίδας κυκλικής τιμολόγησης

Το άρθρο 131 και το άρθρο 138, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, σχετικά με το κοινό σύστημα ΦΠΑ, σε συνδυασμό με τις αρχές της φορολογικής ουδετερότητας, της αποτελεσματικότητας και της αναλογικότητας, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία απαγορεύει την προσκόμιση και τη συλλογή νέων αποδεικτικών στοιχείων, από τα οποία προκύπτει ότι πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 138, παρ. 1, της οδηγίας, κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της πράξης επιβολής φόρου

Η αρχή της φορολογικής ουδετερότητας η οποία είναι σύμφυτη με το κοινό σύστημα ΦΠΑ έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται στη μη απαλλαγή από τον ΦΠΑ των πράξεων πώλησης εκ μέρους ασφαλιστικής επιχείρησης υπολειμμάτων από οχήματα τα οποία είχαν υποστεί ζημίες καλυπτόμενες από την επιχείρηση αυτή και τα οποία η επιχείρηση αγόρασε από τους ασφαλισμένους της, σε περίπτωση που οι εν λόγω αγοραπωλησίες δεν δημιούργησαν δικαίωμα έκπτωσης