Το άρθρο 314 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2010/45/ΕΕ,  έχει την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική πρακτική σύμφωνα με την οποία, στο πλαίσιο διαδικασίας καθορισμού του φόρου κατά την οποία οι φορολογικές αρχές διαπιστώνουν αυτεπαγγέλτως τα πραγματικά περιστατικά και λαμβάνουν υπόψη το σύνολο των κρίσιμων για τη συγκεκριμένη περίπτωση περιστάσεων, περιλαμβανομένων εκείνων που είναι ευνοϊκές για τους διαδίκους, η καλή πίστη του μεταπωλητή δεν λαμβάνεται υπόψη όσον αφορά την τήρηση των προϋποθέσεων εφαρμογής του καθεστώτος του περιθωρίου κέρδους από τον προμηθευτή του, αλλά λαμβάνεται υπόψη μόνο στο πλαίσιο χωριστής διαδικασίας

Με πράξη επιβολής προστίμου άρθρου 7 παρ. 3 και 5 - ν. 4337/2015 διαχειριστικής περιόδου 01/01-31/12/2010 επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα ασκούντα ατομική επιχείρηση με αντικείμενο την διανομή διαφημιστικών δειγμάτων πρόστιμο ποσού 11.580,00 €, λόγω λήψης οκτώ (8) εικονικών φορολογικών στοιχείων ως προς το πρόσωπο του εκδότη ........., ΑΦΜ ........., συνολικής καθαρής αξίας 57.900,00 €

Η αναφορά στην αγωγή του Δημοσίου ότι ο εναγόμενος- πολίτης κατέχει το επίδικο ακίνητο από το 1959 και μέχρι σήμερα "χωρίς νόμιμο (τυπικό) τίτλο", δηλαδή χωρίς να υπάρχει πωλητήριο συμβόλαιο, δεν αποτελεί ομολογία περί κακής πίστεώς του, και ειδικότερα, περί συνδρομής περιστατικών, που να θεμελιώνουν αντίστοιχη καταχρηστική ένσταση του εναγόμενου Δημοσίου, αλλά, αντιθέτως, εμπεριέχεται ισχυρισμός περί του ότι επί χρονικό διάστημα μείζον της τριακονταετίας, νεμόταν το επίδικο καλόπιστα.

Για την τακτική χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής με καλή πίστη και νόμιμο ή νομιζόμενο τίτλο για μια δεκαετία, ενώ με έκτακτη χρησικτησία, απαιτείται άσκηση νομής επί συνεχή εικοσαετία, με τη δυνατότητα, και στις δύο περιπτώσεις, εκείνου που απέκτησε τη νομή αυτού με καθολική ή με ειδική διαδοχή να συνυπολογίσει στο χρόνο της δικής του νομής και το χρόνο νομής του δικαιοπαρόχου του.