Το άρθρο 173, παρ. 1, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ,έχει την έννοια ότι οι δαπάνες οι οποίες πραγματοποιούνται για την απόκτηση αγαθών και υπηρεσιών απαιτούμενων μεν δυνάμει εθνικής κανονιστικής ρύθμισης για την παροχή υπηρεσιών υγείας που δεν παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης, αλλά χρησιμοποιούμενων επίσης για την άσκηση δραστηριοτήτων που παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης, δεν αποτελούν, λόγω της ως άνω κανονιστικής απαίτησης και μόνον, γενικά έξοδα που παρέχουν δικαίωμα κατ’ αναλογίαν έκπτωσης

Το άρθρο 167, το άρθρο 168, στοιχείο αʹ, και το άρθρο 178, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση η οποία συνεπάγεται ότι ο υποκείμενος στον φόρο δεν μπορεί να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση του ΦΠΑ επί των εισροών, με δήλωση υποβαλλόμενη για την περίοδο κατά την οποία αυτός πληρούσε τις ουσιαστικές προϋποθέσεις άσκησης του ως άνω δικαιώματος, αν δεν έλαβε το αντίστοιχο τιμολόγιο κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, ακόμη δε και αν το έλαβε πριν από την υποβολή της εν λόγω δήλωσης

ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ

ΚΑΤΑΡΓΗΘΗΚΕ

Το άρθρο 205 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία (ΕΕ) 2018/1695, ερμηνευόμενο υπό το πρίσμα της αρχής της αναλογικότητας, έχει την έννοια ότι δεν αντιτίθεται σε εθνική πρακτική βάσει της οποίας στον υποκείμενο στον φόρο που ήταν αποδέκτης παράδοσης αγαθών εξ επαχθούς αιτίας επιβάλλεται αλληλέγγυα υποχρέωση για την καταβολή του ΦΠΑ τον οποίο οφείλει ο προμηθευτής των αγαθών αυτών, ακόμη και στην περίπτωση άρνησης αναγνώρισης στον αποδέκτη της παράδοσης του δικαιώματος έκπτωσης του οφειλόμενου ή καταβληθέντος ΦΠΑ εισροών για τον λόγο ότι γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι μετείχε σε απάτη περί τον ΦΠΑ

Τροποποίηση σχετικής Απόφασης