Το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι συνιστά παροχή υπηρεσιών εξ επαχθούς αιτίας, κατά τη διάταξη αυτή, η ενώπιον δικαστηρίου εκπροσώπηση διαδίκου από δικηγόρο στην περίπτωση κατά την οποία η υπηρεσία αυτή παρέχεται δωρεάν, αλλά η νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους προβλέπει ότι ο αντίδικος, σε περίπτωση καταδίκης του στα δικαστικά έξοδα, υποχρεούται επίσης να καταβάλει στον δικηγόρο αμοιβή της οποίας το ύψος καθορίζεται από την εν λόγω νομοθεσία

Είναι τετελεσμένη όταν με τους ψευδείς ισχυρισμούς και με την προσαγωγή αναληθών αποδεικτικών στοιχείων εκδίδεται οριστική απόφαση υπέρ των απόψεων του δράστη ή άλλου σε βάρος του αντιδίκου του. Απόπειρα δε αυτής συντρέχει, στην περίπτωση κατά την οποία ο δικαστής δεν παραπλανάται από τους ψευδείς ισχυρισμούς και τα ανακριβή αποδεικτικά στοιχεία και απορρίπτει, ως αβάσιμη, την αγωγή ή την αίτηση.

Το σχετικό αίτημα, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο τούτων. Τα έξοδα βαρύνουν κατ’ αρχήν τον παραιτούμενο εκτός από εκείνα που οφείλονται σε σφάλμα, απροσεξία ή υπερβολική πρόνοια του αντιδίκου.

Στη κλήση που επιδίδεται στον αντίδικο για την διενέργεια ενόρκων βεβαιώσεων πρέπει να ορίζεται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο ο χρόνος και ο τόπος της εξέτασης - Αποφ. Α.Π. 275/2013 (Α1΄ Πολιτικό Τμήμα)