Το δικαστήριο επεσήμανε ότι η διάταξη τελευταίας βούλησης δεν θεμελιώθηκε σε μια εσφαλμένη αντίληψη περί του εφικτού ή μη της διανομής, αλλά στην ίδια την άρνηση σύμπραξης των συγγενών της, η οποία βιώθηκε από τη διαθέτιδα ως πράξη αχαριστίας και εχθρότητας

Οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι, ζήτησαν να αναγνωριστούν ότι δεν είναι εξ αδιαθέτου ή εκ διαθήκης κληρονόμοι του αποβιώσαντος πατρός τους, επικουρικώς δε, ζήτησαν να ακυρωθεί η πλασματική αποδοχής της καταληφθείσας εξ αδιαθέτου κληρονομιάς του εκ της παράλειψης εμπρόθεσμης νομότυπης δήλωσης αποποίησης αυτής εκ μέρους τους, λόγω ουσιώδους πλάνης που έγκειται στην άγνοιά τους περί της επαγωγής της εξ αδιαθέτου κληρονομιάς του αμέσως από το χρόνο θανάτου του κληρονομουμένου και της νομικής συνέπειας της πλασματικής αποδοχής εκ της παράλειψης εμπρόθεσμης νομότυπης δήλωσης αποποίησης αυτής, παρά το γεγονός της ύπαρξης δημόσιας διαθήκης με την οποία ρητά ο διαθέτης τους απέκλεισε από την κληρονομιά και ιδιόγραφης διαθήκης του ίδιου με την οποία τους άφησε κινητά πράγματα που αποποιήθηκαν νομίμως

Το δικαστήριο έκρινε ότι μπορεί να θεμελιωθεί διεθνής δικαιοδοσία και συνακόλουθα τοπική αρμοδιότητα αυτού, παρά το γεγονός ότι το ανήλικο τέκνο της αιτούσας διαμένει με τη μητέρα του, η οποία ασκεί αποκλειστικά τη γονική μέριμνα καθώς ο σύζυγός της απεβίωσε, αλλά κατοικεί εκτός Ελλάδας και συγκεκριμένα στην Ουαλία Ηνωμένου Βασιλείου, εφόσον η αίτηση κατατέθηκε ανεπιφύλακτα από αυτή ενώπιον του δικάζοντος δικαστηρίου, η οποία διαδικαστική ενέργεια συνιστά ανεπιφύλακτη αποδοχή της διεθνούς δικαιοδοσίας

Τα εξαίρετα αντικείμενα της κληρονομίας, που συνιστά εκ του νόμου κληροδοσία, αφορά σε στοιχείο της οικιακής οικονομίας των συζύγων που προορίζονταν για χρήση στον συζυγικό οίκο, τέτοιο δε είναι και το όχημα υπό την προϋπόθεση ότι αυτό ήταν ενταγμένο εντός του πλαισίου της συζυγικής οικογενειακής και κοινωνικής ζωής. Δεν πρόκειται όμως για εξαίρετο στοιχείο της κληρονομίας εάν το πράγμα εχρησιμοποιείτο αποκλειστικά από τον θανόντα σύζυγο, όπως ασφαλώς προκύπτει με ερμηνευτικό econtrario επιχείρημα από το δεύτερο εδάφιο της προπαρατεθείσης διατάξεως του άρθρου 1830 Α.Κ.

Η αποδοχή της κληρονομιάς μπορεί να προσβληθεί από τον κληρονόμο λόγω πλάνης, όταν η αποδοχή που συνάγεται με αυτόν τον τρόπο κατά πλάσμα του νόμου δεν συμφωνεί με τη βούλησή του από ουσιώδη πλάνη, δηλαδή από άγνοια ή εσφαλμένη γνώση της καταστάσεως που διαμόρφωσε τη βούληση του κληρονόμου

Στο δικόγραφο της αγωγής σωρεύονται οι εξής αγωγές: (α) αγωγή περί κλήρου, (β) αναγνωριστική αγωγή κληρονομικού δικαιώματος επί ακινήτου, (γ) αναγνωριστική αγωγή ακυρότητας διαθήκης λόγω του ότι είναι πλαστή, (δ) αναγνωριστική αγωγή ακυρότητας δηλώσεων αποδοχής κληρονομίας, (ε) αρνητική αναγνωριστική αγωγή και (στ) αγωγή αναγνώρισης εγγραπτέου δικαιώματος και διόρθωσης κτηματολογικών εγγραφών. Κατά το δικαστήριο πρόκειται για υπόθεση με στοιχεία αλλοδαπότητας, καθώς αμφότεροι οι ενάγοντες έχουν την βουλγαρική ιθαγένεια και κατοικούν μόνιμα στη Βουλγαρία

Σύμφωνα με το δικαστήριο, παρόλο που δεν έχει παρέλθει η προθεσμία για την αποποίηση της κληρονομιάς, εντούτοις αποδεικνύεται ότι η αιτούσα έχει σιωπηρά αποδεχθεί την κληρονομιά, καθόσον έχει αναμιχθεί έμπρακτα στην κληρονομιαία περιουσία και η αποδοχή αυτή είναι αμετάκλητη. Μεταξύ των πράξεων που έχει επιχειρήσει η αιτούσα υπό την ιδιότητά της ως κληρονόμου είναι και η εξόφληση της ένδικης οφειλής

Μη επιτρεπτή η μεταβολή του περιεχομένου ή των όρων διαθήκης, κωδικέλλου ή δωρεάς, ως προς τις διατάξεις τους υπέρ του Δημοσίου ή υπέρ κοινωφελούς σκοπού παρά μόνο αν αποδεικνύεται από το Εφετείο ότι δεν δύναται να πραγματωθεί η θέληση του διαθέτη και υπάρχει επωφελέστερη αξιοποίηση ή διάθεση της περιουσίας (αρ. 109 Σ παρ.1 και 2, Ν. 455/1976 (άρθρα 1, 2 και 3). Απόρριψη αίτησης αναίρεσης επειδή δεν υπάρχει έννομο συμφέρον να αποτραπεί δεδικασμένο (578 ΚΠολΔ) και ο ΑΠ δεν κάνει ουσιαστική εξέταση της διαφοράς για να ερευνήσει τον λόγο αναίρεσης του αρ. 559 αριθμ. 11 γ’ ΚΠολΔ

Η αυτούσια διανομή κοινού οικοπέδου στο οποίο υπάρχει οικοδομή γίνεται με αίτηση του κοινωνού για σύσταση χωριστής ιδιοκτησίας, η οποία γίνεται κατόπιν διαίρεσης αναλογικής με τις μερίδες των κοινωνών χωρίς μείωση της αξίας και διακινδύνευσης του συμφέροντος των λοιπών κοινωνών (αρ. 800 ΑΚ, 480 παρ. 1 ΚΠολΔ, 480 Α ΚΠολΔ). Σε περίπτωση ανέφικτης ή ασύμφορης διανομής, το Δικαστήριο διατάζει την πώληση του διανεμητέου επικοίνου με πλειστηριασμό (αρ. 484 ΚΠολΔ). Η μακρόχρονη αδράνεια του δικαιούχου, δεν καθιστά καταχρηστική τη μεταγενέστερη άσκηση του δικαιώματος του. Απόρριψη αίτησης αναίρεσης από τον ΑΠ