Ο Άρειος Πάγος έκρινε πως όταν το δικαστήριο δέχεται μεν τη συνδρομή ορισμένων στοιχείων του πραγματικού του εφαρμοζόμενου κανόνα δικαίου, τα οποία είναι αναγκαία για να θεμελιωθεί το αίτημα της αγωγής, συγχρόνως όμως αρνείται την ύπαρξη άλλων, επίσης αναγκαίων στοιχείων, δεν δημιουργείται δεδικασμένο ως προς τα στοιχεία που δεν στηρίζουν το απορριπτικό διατακτικό του δικαστηρίου

Μετά τη αμετάκλητη λύση του γάμου εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις του εμπραγμάτου δικαίου και δεν εφαρμόζονται τα άρθρα 1393-1394 ΑΚ. Σε περίπτωση διακοπής της έγγαμης συμβίωσης ο κάθε σύζυγος δικαιούται να παραλάβει τα κινητά πράγματα που του ανήκουν, ακόμη και αν μέχρι την αποχώρησή του και τη διακοπή της συμβίωσης αυτά πράγματα τα χρησιμοποιούσαν και οι δύο ή μόνος ο άλλος σύζυγος. Σε περίπτωση που ο άλλος σύζυγος τον εμποδίσει κατά την παραλαβή, έχει εναντίον του τις οικείες εμπράγματες αγωγές (1094, 1108 ΑΚ) ή αγωγές της νομής (987, 989 ΑΚ)

Υποχρέωση δικαιούχου που ισχυρίζεται ότι έχει αγοράσει ακίνητο που ανήκει στην κληρονομιαία περιουσία να αποδώσει σε κάθε μία από τις συγκύριες ποσοστό 1/12 εξ αδιαιρέτου. Απόρριψη λόγων αναίρεσης περί έλλειψης νόμιμης βάσης (αρ. 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ), μη λήψης υπόψιν αποδεικτικών μέσων (αρ. 559 αριθμ. 11 περίπτ. γ' ΚΠολΔ), εγγράφων (αρ. 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ) και διδαγμάτων κοινής πείρας από το εφετείο (αρ. 559 αριθμ. 1β’ ΚΠολΔ), περί παραδοχής ισχυρισμών των εναγουσών ως αποδεικτικών μέσων (α. 559 αριθμ. 10 ΚΠολΔ) και ερημοδικίας λόγω κλήτευσης αγνώστου διαμονής (αρ. 559 αριθμ. 6 ΚΠολΔ). Δεν υπήρχε ερημοδικία εφόσον ο αναιρεσείων δικάστηκε αντιμωλία κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση και η επικαλούμενη άκυρη ερημοδικία αφορούσε σε προηγούμενη συζήτηση.

Η μη μνεία των λεπτομερειακών στοιχείων (σε συγκεκριμένο Υποθηκοφυλακείο του τόμου και του αριθμού) της μεταγραφής (σε περίπτωση αγοραπωλησίας ακινήτου) δεν συνιστά εννοιολογικό ισοδύναμο της μη μεταγραφής της συμβολαιογραφικής συναλλαγής και δεν συνεπάγεται την παραβίαση των σχετικών ουσιαστικών διατάξεων των άρθρων 1033, 1192, 1198 ΑΚ, υπό την έννοια ότι (εν τοιαύτη περιπτώσει) δεν είναι καταλογιστέο στο δικαστήριο, ότι αρκέσθηκε σε λιγότερα των απαιτουμένων από τις εν λόγω διατάξεις στοιχεία.

Κυριότητα πράγματος - Διεκδικητική αγωγή - Πρωτότυπη Χρησικτησία - Νομιζόμενος τίτλος - Κληρονομική διαδοχή 

Με τη διεκδικητική αγωγή (1094 ΑΚ), ο κύριος ακινήτου αναγνωρίζει την κυριότητα και απαιτεί την απόδοση του ακινήτου από το νομέα ή τον κάτοχο. Ένδικη διαφορά επί οικοπέδου και αναίρεση της απόφασης: Παραβίαση των άρθρων 1094, 953, 954, 993 και 1001 ΑΚ η απόρριψη της αγωγής με μόνη παραδοχή ότι δεν αποδεικνύεται ότι ο εναγόμενος και ήδη εκκαλών απέβαλε τον ενάγοντα και ήδη εφεσίβλητο από τη νομή του ισόγειου χώρου αλλά αντίθετα αποδεικνύεται ότι ο χώρος αυτός ήταν διαχωρισμένος εξαρχής σε βόρειο και νότιο τμήμα, σε καθένα από τα οποία οι διάδικοι ασκούσαν ξεχωριστά πράξεις νομής με καλή πίστη και διάνοια κυρίου, καθώς η αγωγή αφορούσε στην αναγνώριση της κυριότητας του ακινήτου.