Τελευταία τροποποίηση στις 10 Ιουνίου 2024 16:21
10 Ιουνίου 2008 16:07Από τη διάταξη του άρθρου 5 παρ. 3 του ν. 4558/1930, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 173, 200 και 288 ΑΚ, συνάγεται ότι σε περίπτωση αποχής του μισθωτού από την εργασία του για λόγο που δεν οφείλεται σε ασθένεια βραχείας διάρκειας ή λοχείας ή στην κατά το ν. 3514/1928 στράτευση αυτού, αλλά σε άλλη αιτία, το δικαστήριο, εκτιμώντας γενικά τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αποχή, την αιτία και τη χρονική διάρκεια αυτής, καθώς και την υπαιτιότητα ή συνυπαιτιότητα του μισθωτού, κρίνει σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και αφού ληφθούν υπόψη και τα συναλλακτικά ήθη αν η αποχή αυτή, κατά κρίση αντικειμενική και ανεξάρτητα από την πρόθεση του μισθωτού να λύσει ή όχι την εργασιακή σύμβαση, πρέπει να θεωρηθεί ως σιωπηρά δήλωση βουλήσεώς του να λύσει τη σύμβαση εργασίας του, δηλαδή σιωπηρά εκ μέρους του καταγγελία της εργασιακής συμβάσεως
Για να δείτε το πλήρες άρθρο πρέπει να είστε μέλος του ΟΕΝΕΤ.
Παρακαλούμε κάντε είσοδο με τα στοιχεία σας ή κάντε τώρα την εγγραφή σας.
ΣΗΜ. Εάν έχετε ήδη βάλει τον κωδικό σας στον ιστότοπο ΟΕΝΕΤ και βλέπετε αυτό το μήνυμα,
τότε αυτή την στιγμή είστε σε άλλον browser, οπότε πρέπει να ξαναβάλετε τον κωδικό σας.