Στο πλαίσιο της οργάνωσης ενός αποτελεσµατικού συστήµατος επισήµων ελέγχων γίνεται διαχρονικά σοβαρή προσπάθεια να αφοµοιωθούν οι αρχές της ανάλυσης επικινδυνότητας και να αξιοποιηθούν στη διαδικασία προγραµµατισµού και ιεράρχησης των ελέγχων, στη χάραξη προτεραιοτήτων και στην προσέγγιση της κατάταξης των επιχειρήσεων.
Γνωρίζοντας ότι τα οφέλη από την εφαρµογή ενός συστήµατος ελέγχου µε βάση την επικινδυνότητα εκτείνονται πέρα από την εκπλήρωση της νοµικής υποχρέωσης του Κανονισµού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, εκδόθηκαν οδηγοί - εγκύκλιοι που προσδιόριζαν το γενικό πλαίσιο κατάταξης των επιχειρήσεων και την εξατοµικευµένη προσέγγιση των εγκαταστάσεων:
1. «Οδηγός για την κατάταξη των επιχειρήσεων τροφίµων σε κατηγορίες κινδύνου» όπου γίνεται κατάταξη των επιχειρήσεων τροφίµων ανάλογα µε την επικινδυνότητα και καθορισµός συχνότητας επιθεώρησης (2007).
2. «Συχνότητα επιθεωρήσεων µε βάση την ανάλυση επικινδυνότητας ανά επιχείρηση τροφίµων» όπου αξιολογούνται οι σταθερές και µεταβλητές παράµετροι που λαµβάνει υπόψη η αρµόδια αρχή ώστε να αυξήσει ή να µειώσει τη συχνότητα επιθεώρησης (2009).
Στην προσπάθεια συνεχούς βελτίωσης κρίνεται επιβεβληµένη η αναθεώρηση της διαδικασίας αφοµοιώνοντας τόσο διεθνείς πρακτικές όσο και την αξιολόγηση εφαρµογής του υπάρχοντος συστήµατος.
Επισυνάπτεται ολόκληρος ο Οδηγός του ΕΦΕΤ.