Οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται: αυτή είναι η αρχή πάνω στην οποία οικοδομήθηκε η Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτή είναι η φράση που εκστομίζουν, δίκην απειλής, οι δανειστές προς όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις της εποχής των Μνημονίων. Δυστυχώς, όμως, η πλευρά των δανειστών θεωρεί ότι οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται μόνον από την πλευρά των αδυνάμων. Να τηρούνται μόνον όταν έχουν να κάνουν με περικοπές μισθών και συντάξεων, με απολύσεις και εκποίηση δημόσιας περιουσίας - και όχι για «ενοχλητικά» ζητήματα, όπως η διευθέτηση του ελληνικού χρέους.
Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας έχει προσυπογράψει όλες τις αποφάσεις των Συνόδων Κορυφής και του Eurogroup στις οποίες προβλέπονται τα βήματα για την ελάφρυνση του χρέους, ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να επανέλθει στην κανονικότητα και στην οικονομική ανάπτυξη, ώστε να μπορεί να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της χωρίς νέα δάνεια και νέα Μνημόνια. Ωστόσο, όποτε το θέμα φτάνει να συζητηθεί στα διεθνή φόρα, ο κ. Σόιμπλε καμώνεται ότι το ζήτημα δεν υπάρχει!
Στη Σύνοδο του ΔΝΤ δεν έκανε τίποτε άλλο από το να επαναλάβει παλαιότερες δηλώσεις του, με βάση τις οποίες η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα με την αποπληρωμή των δανείων της για τα επόμενα δέκα χρόνια. Επέμεινε, δε, σε αυτές, παρά το γεγονός ότι έτσι αναγκάζει το ΔΝΤ να σκέφτεται την αποχώρηση από το ελληνικό πρόγραμμα, οδηγώντας τα πράγματα σε αδιέξοδο τόσο για τη γερμανική Βουλή, που θεωρεί εκ των ων ουκ άνευ τη συμμετοχή του Ταμείου, όσο και για την Ελλάδα, που όλο περιμένει τη διευθέτηση του χρέους, χωρίς εντέλει να βλέπει φως.
Προφανώς ο κ. Σόιμπλε σκέφτεται για άλλη μία φορά τις γερμανικές εκλογές και το πολιτικό κόστος που θα πλήρωνε στους λαϊκιστές, οι οποίοι θα τον κατηγορούσαν ότι «χαρίστηκε στους Ελληνες». Ομως οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται - και από τις δύο πλευρές.
ETHNOS.GR