Από παντού προκύπτει η μεταβολή του κλίματος. Αν όχι η αλλαγή συσχετισμών, τουλάχιστον τα ρήγματα στο «στρατόπεδο» Σόιμπλε. Ο νέος Γάλλος πρόεδρος αναδεικνύεται έως τώρα το ισχυρότερο στήριγμα, σε επίπεδο ηγεσιών, για το χρέος. Παραπλήσια είναι και η θέση της ίδιας της Κομισιόν.
Ενώ είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και ο Ολλανδός πρωθυπουργός φαίνεται να κατανοεί τις ελληνικές θέσεις, όπως αυτές εκφράστηκαν στο περασμένο Eurogroup, με την απόρριψη της θολής λύσης Βερολίνου - ΔΝΤ.
Σ' ένα άλλο επίπεδο είναι χαρακτηριστική η έμπρακτη πλέον στήριξη από τους Ευρωπαίους Σοσιαλδημοκράτες για μια «καθαρή λύση». Αλλά και στο εσωτερικό της Γερμανίας δεν είναι μόνο αυτοί που τάσσονται υπέρ των μέτρων για τη βιωσιμότητα του χρέους. Βρίσκονται και οι δυνάμεις της Αριστεράς και των Πρασίνων, με κατεξοχήν αλληλέγγυες τοποθετήσεις.
Απ' όλες τις απόψεις το επίπεδο των συμμαχιών είναι διαφορετικό. Με την έννοια αυτή το καλοκαίρι του 2017 δεν απέχει πολλά χρόνια από εκείνο το δραματικό του 2015. Ο χρόνος που απομένει είναι κρίσιμος για την ενίσχυση και τη διεύρυνση των συμμαχιών, στη λογική βάση προσδιορισμού των μεσοπρόθεσμων για βιώσιμο χρέος.
Σε περίπτωση νέας εμπλοκής απομένει, φυσικά, και η Σύνοδος Κορυφής έπειτα από μία εβδομάδα. Περιττό να σημειωθεί ότι δεν χρειάζεται να φτάσουμε έως εκεί χωρίς τη διευθέτηση του χρέους. ethnos.gr