Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης είχε γράψει ότι «το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή». Ζούμε άραγε ως χώρα αυτή την κατάσταση ή μήπως για ακόμη μια φορά καλλιεργούνται προσδοκίες οι οποίες θα διαψευστούν και θα οδηγήσουν ξανά στο βαθύ σκοτάδι;
Μετά την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου, που πολλοί χαρακτηρίζουν, μνημόνιο, η Ελλάδα γυρίζει σελίδα, όμως, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν ανοίγεται ένα νέο κεφάλαιο με προοπτικές, ευκαιρίες κι αυξημένες ελπίδες ή πρόκειται για την αρχή μιας ακόμη μακρόσυρτης διαδικασίας που οδηγεί στην καταστροφή.
Αναμφισβήτητα τα μέτρα που ψηφίστηκαν είναι σκληρά, υφεσιακά και πιθανότατα μη ανεκτά από μια κοινωνία που κουβαλά ήδη το βάρος μιας πολυετούς λιτότητας. Ούτε τα αντίμετρα, ούτε οι υποσχέσεις για καλύτερες ημέρες, ούτε βεβαίως και η διαδικασία για ελάφρυνση του χρέους, λένε πολλά στους πολίτες. Αυτό που ενδιαφέρει τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου είναι η επιβίωσή του.
Όπως είπε προχθές ο κ. Τσακαλώτος «εννέα στους δέκα βλέπουν Survivor». Όμως, ίσως να μη βλέπουν απλά αλλά και να ζουν καθημερινά, ο καθένας με τον τρόπο του, το προσωπικό survivor.
Στην κατάσταση που βρίσκεται η χώρα δύο διαφορετικές απόψεις συγκρούονται. Η αισιόδοξη της κυβέρνησης που εκτιμά ότι είμαστε με το εξιτήριο στο χέρι για να βγούμε από τα μνημόνια. Και η άποψη των άλλων κομμάτων που λέει ότι τα επόμενα χρόνια θα είναι πολύ δύσκολα κι ότι μπαίνουμε σε νέο υφεσιακό κύκλο.
Οι πολίτες οφείλουν να πιστέψουν την πρώτη, αλλά και να είναι έτοιμοι να ζήσουν και τη δεύτερη. Διότι για ακόμη μια φορά η Ελλάδα δεν έχει ξεκάθαρο προσανατολισμό, οι δρόμοι που ανοίγονται μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας είναι στρωμένοι με αγκάθια.
Στο καλό σενάριο, θα δοθεί λύση για το χρέος πολύ σύντομα, θα γίνει η πρώτη έξοδος στις αγορές με καλές προοπτικές, θα ενταχθεί η χώρα στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης και θα αλλάξει το κλίμα. Έτσι, θα επιστρέψει η εμπιστοσύνη, οι ξένοι θα δουν τις μεγάλες επενδυτικές ευκαιρίες και σε συνδυασμό με την εξαιρετική τουριστική χρονιά, μπορεί να ενισχυθεί η άποψη ότι το τέλος της κρίσης πλησιάζει. Όλα θα εξαρτηθούν βεβαίως με το αν θα επιτευχθούν οι στόχοι για έσοδα και πλεονάσματα κι αν θα υπάρξουν νέα πισωγυρίσματα.
Στο κακό σενάριο, ακόμη κι αν η χώρα πετύχει και το χρέος, και το QE και την έξοδο στις αγορές, η πραγματική οικονομία θα «σέρνεται». Θα βρίσκεται σε βαθύ σκοτάδι και το ξημέρωμα θα είναι μακριά. Αν δεν αυξηθούν οι θέσεις εργασίας, και μάλιστα καλά αμειβόμενες. Αν δεν ενισχυθεί η ρευστότητα στην αγορά και συνεχιστεί η στάση πληρωμών ιδιωτών στο Δημόσιο και το αντίθετο, τότε η κρίση δύσκολα θα υποχωρήσει.
Ας ελπίσουμε ότι ο Ελύτης θα βγει αληθινός και πράγματι ζούμε σε βαθύ σκοτάδι γιατί πλησιάζει το ξημέρωμα. Όμως, φαίνεται ότι θέλει ακόμη πολλή δουλειά για να αποκτήσει η χώρα τον βηματισμό της. imerisia.gr