Επιτέλους, λευκός καπνός από το Eurogroup. Μπορεί να ανασάνει η οικονομία. Αν και ακόμη αιωρούνται ορισμένοι δυσεπίλυτοι γρίφοι. Οπως για τα εργασιακά και τον ακριβή οδικό χάρτη στο τέλος του προγράμματος. Πάντως, και μόνο το γεγονός ότι λαμβάνονται για πρώτη φορά συγκεκριμένα βραχυπρόθεσμα μέτρα προς την κατεύθυνση της βιωσιμότητας του χρέους αποτελεί μια απολύτως θετική εξέλιξη. Πολύ περισσότερο που αυτό συμπίπτει με μια περίοδο ευρωπαϊκής αβεβαιότητας.
Η έναρξη της τήρησης των συμφωνηθέντων τον περασμένο Μάιο προβάλλει ως μια επιτυχία της ελληνικής πλευράς. Αυτός, άλλωστε, ήταν και ο βασικός κυβερνητικός στόχος το τελευταίο διάστημα. Με δεδομένη τη γνωστή θέση Σόιμπλε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται ελάφρυνση και ότι αυτό θα κάνει, δήθεν, κακό.
Εξίσου σημαντικό είναι ότι η σχετική συζήτηση για το χρέος δεν κλείνει. Συνεχίζεται με ορίζοντα την ολοκλήρωση του προγράμματος. Επομένως, η βελτίωση του κλίματος που συνεπάγονται τα μέτρα δεν είναι παροδική.
Σε συνδυασμό με την επικείμενη ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση, αποτελεί ένα αποφασιστικό βήμα για την έξοδο της ελληνικής οικονομίας από την κρίση. Διότι τα μέτρα, μαζί με την αναμενόμενη ολοκλήρωση της αξιολόγησης το αμέσως επόμενο διάστημα, ξεκλειδώνουν και την πύλη εισόδου στη χαλάρωση της ΕΚΤ.
Οι μάχες, όμως, στο πλαίσιο των θεσμών και του ΔΝΤ συνεχίζονται. Πριν απ’ όλα για την αποκατάσταση της κανονικότητας στις εργασιακές σχέσεις. Μετά για τα πλεονάσματα από το 2018, αλλά και για παράλογες απαιτήσεις από πλευράς των δανειστών. Τα ανοιχτά μέτωπα, όμως, ουδόλως μειώνουν την ανακουφιστική αξία των μέτρων για απομείωση του χρέους.
ETHNOS.GR