Οπως αναμενόταν άλλωστε ότι θα συνέβαινε, γιατί αυτό μας έχει αποδείξει, δυστυχώς, η σκληρή εμπειρία των μνημονιακών χρόνων. Οσο η διαπραγμάτευση παρατείνεται τόσο οι πιέσεις εντείνονται και οι απαιτήσεις μεγαλώνουν.
Ισως μάλιστα η σημερινή κυβέρνηση να το γνωρίζει καλύτερα από κάθε προηγούμενη. Κι όχι μόνο επειδή είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει τις συνέπειες των καθυστερήσεων, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, αλλά γιατί διαθέτει την πικρή εμπειρία των δικών της διαπραγματευτικών λαθών.
Δεν αμφιβάλλουμε ότι κανένας στην κυβέρνηση, και πρώτος ο πρωθυπουργός, δεν θέλει να εξελιχθεί το 2016 σε ένα νέο 2015. Αν η αξιολόγηση είχε κλείσει από τον περασμένο Οκτώβριο, όπως αρχικά προβλεπόταν, θα μας είχε κοστίσει λιγότερο από όσο προβλέπεται ότι θα μας κοστίσει τώρα. Και προφανώς ακόμη ευνοϊκότερο θα ήταν το αποτέλεσμα αν είχαν αξιοποιηθεί οι πρώτοι μήνες της ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.
Σε τίποτα, όμως, και κανέναν δεν ωφελεί να κλαίμε πάνω από το χυμένο γάλα. Εκείνο που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι να προχωρήσουμε επιτέλους στην επόμενη φάση, που είναι η αναδιάρθρωση του χρέους και το πέρασμα στην ανάπτυξη. Εκεί βρίσκεται η αφετηρία για μια καλύτερη Ελλάδα και για τη σταδιακή επούλωση των πληγών που η εξάχρονη κρίση έχει προκαλέσει.
Οσο η αφετηρία θα μετατίθεται χρονικά τόσο οι πληγές θα βαθαίνουν, οι ελπίδες θα εξανεμίζονται και οι αντοχές του λαού θα εξαντλούνται. Περιθώρια για νέα παράταση δεν υπάρχουν. Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αναζητηθούν ή να κατασκευαστούν.
ETHNOS.GR