Ο φόβος της παραγραφής, ανεξαρτήτως του ποιος φταίει για το νέο φιάσκο, είναι ντροπή για μια χώρα που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή. Κι ο λόγος είναι ότι με τον τρόπο αυτό απαξιώνονται έτι περαιτέρω οι πολιτικοί στην Ελλάδα και δυστυχώς οι πολίτες αισθάνονται ότι «όλοι είναι ίδιοι». Ο ελληνικός λαός που βιώνει απίστευτες θυσίες εδώ και χρόνια νιώθει ότι η ατιμωρησία ζει και βασιλεύει στη χώρα κι ότι όσο μεγαλύτερη είναι η απάτη, τόσο περισσότερες είναι οι πιθανότητες να ξεφύγουν από τις συνέπειες οι υπεύθυνοι.
Δυστυχώς, επικρατεί απογοήτευση και για τη Δικαιοσύνη, οι πολίτες δεν μπορούν να αισθάνονται σίγουροι ότι θα βρουν το δίκιο τους, όταν βλέπουν μεγάλες υποθέσεις να σέρνονται επί χρόνια και τελικώς να μην υπάρχει τιμωρία.
Δεν είναι μόνο η υπόθεση της Siemens, αλλά και αυτή της Χρυσής Αυγής, η οποία έχει γίνει δικαστικό «ανέκδοτο» με τους κατηγορούμενους να κυκλοφορούν ελεύθεροι, τη δίκη να προχωρεί μετ’ εμποδίων και πλέον να έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια αλλά η εγκληματική οργάνωση, η οποία βρίσκεται και στα έδρανα της Βουλής, να επιχαίρει για την κατάντια της Δικαιοσύνης.
Η κρίση μπορεί να είναι φαινομενικά οικονομική, αλλά τελικά είναι καθαρά θεσμική ή τουλάχιστον από εκεί ξεκινούν όλα. Με ένα πολιτικό σύστημα διαλυμένο και πολλές φορές αδύναμο να λάβει πολύ σοβαρές αποφάσεις. Με ένα δικαστικό σύστημα που έχει να αντιμετωπίσει πολύ σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του, αλλά να κατατρύχεται και από κατηγορίες για κυκλώματα, είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η χώρα.
Αλλωστε, είναι γνωστό ότι στα δικαστήρια έχουν κολλήσει χιλιάδες φορολογικές δίκες που θα απέδιδαν εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία. Ομως, το βασικότερο για την Ελλάδα είναι να πάψει να αισθάνεται ο κόσμος ότι κυριαρχεί η ατιμωρησία και η πολιτική συναλλαγή.
IMERISIA.GR