Κι αν αυτό το βασικό δεν επιτευχθεί, η συμφωνία κινδυνεύει να μείνει ένα μετέωρο θετικό βήμα.
Φυσικά, από τις πρώτες ώρες και μέρες δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα. Απαιτείται χρόνος για να αποδειχθεί ότι η ηγεσία των γειτόνων μας είναι αποφασισμένη να ακολουθήσει σταθερά τον ευρωπαϊκό δρόμο ή άλλα μονοπάτια. Αυτονόητο, όμως, είναι ότι και οι Ευρωπαίοι δεν μπορεί να μένουν θεατές. Περιμένοντας απλώς τις εξελίξεις και την εκδήλωση καλής θέλησης από την Τουρκία. Οι ελπίδες δεν υποκαθιστούν τις πολιτικές. Οι πιέσεις προς Ερντογάν και Νταβούτογλου με κάθε πρόσφορο τρόπο και μέσο για την τήρηση των συμφωνηθέντων έπρεπε ήδη να ήταν δεδομένες.
Η συνέχιση των ροών, εκτός των άλλων, καθιστά από δύσκολη μέχρι αδύνατη και την ανταπόκριση της χώρας μας στις ανειλημμένες προσφυγικές υποχρεώσεις.
Πριν προλάβει να μεταφέρει από τα νησιά τους ήδη υπάρχοντες, αυτά ξαναγεμίζουν με άλλους. Από νέες αφετηρίες στα τουρκικά παράλια, διαφορετικές θαλάσσιες διαδρομές και νέους προορισμούς.
Ταυτοχρόνως είναι φανερό ότι, για να μπορέσει η Ελλάδα να σηκώσει το βάρος της πολύπλοκης τήρησης της συμφωνίας, έχει κατεπείγουσα ανάγκη από την ευρωπαϊκή στήριξη. Σε ανθρώπινο δυναμικό και υλικοτεχνική υποδομή. Θα είναι απελπιστικό αν επαναληφθεί το φαινόμενο με τη Frontex. Oταν η βοήθεια δινόταν με το σταγονόμετρο.
Αν η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας ήταν δύσκολο να επιτευχθεί, όπως διαμηνύεται από τις Βρυξέλλες και άλλες πρωτεύουσες, τα πιο δύσκολα είναι μπροστά για την επιτυχή εφαρμογή της.
ETHNOS.GR