Από την Αθήνα έως τη Φρανκφούρτη. Από τις Βρυξέλλες έως το Βερολίνο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη διεργασίες για το χρέος. Το μέγιστο ελληνικό αλλά και μείζον ευρωπαϊκό θέμα. Το οποίο έπρεπε, ήδη, να είχε ρυθμιστεί. Η ελληνική πλευρά διαμηνύει, σε όλους τους τόνους και προς πάσα κατεύθυνση: αποδεκτή είναι η λύση με βιώσιμους όρους. Που εγγυάται την έξοδο της χώρας στις αγορές.
Επιχειρεί, με κάθε διαθέσιμο μέσο, να επιτευχθεί στο Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Αν αυτό δεν είναι τότε δυνατό, να τεθεί επί τάπητος αμέσως μετά, στη Σύνοδο Κορυφής. Το βασικό όπλο της είναι η γενική αναγνώριση ότι έχει εκπληρώσει όλα τα προσυμφωνηθέντα. Αναμένοντας τώρα να ανταποκριθούν στη νομική και ηθική υποχρέωσή τους οι εταίροι-δανειστές.
Το κύριο εμπόδιο, όμως, που ορθώνεται μπροστά σε μια λυτρωτική συμφωνία για την ελληνική οικονομία παραμένει. Το χάσμα μεταξύ Σόιμπλε και ΔΝΤ είναι ακόμη εδώ. Μετά τον Μ. Ντράγκι και άλλος εκπρόσωπος της ΕΚΤ προειδοποίησε ότι όσο καθυστερούν τα μεσοπρόθεσμα μέτρα, τόσο περισσότερο θα κοστίζει η εκκρεμότητα. Χτυπώντας, έτσι, στο πιο ευαίσθητο σημείο, όσους για διαφορετικούς λόγους τα αρνούνται, κωλυσιεργούν ή τα παραπέμπουν στις καλένδες.
Η κυβέρνηση, προσηλωμένη στην εξάντληση κάθε περιθωρίου για την εξεύρεση μιας καθαρής συμφωνίας, εξετάζει όλα τα σενάρια. Παίρνει κάθε δυνατή πρωτοβουλία, σε πολιτικό επίπεδο, σε συνεργασία με εκπροσώπους των θεσμών. Διατηρεί μεν την αισιοδοξία της, αλλά δεν εξαρτάται, τελικά, από την ίδια η αναγνώριση των ελληνικών θυσιών. Δυστυχώς, έως τώρα τουλάχιστον, το σύνθημα «πρώτα η Ευρώπη» δεν βρίσκει παντού ευήκοα ώτα. ethnos.gr