Με την έναρξη των διαπραγματεύσεων στην Αθήνα το ΔΝΤ θεώρησε σκόπιμο να πυροδοτήσει μια δημόσια αντιπαράθεση. Με την ελληνική πλευρά, την Κομισιόν αλλά και τον ESM. Το περίεργο δεν είναι μόνο ότι τα στελέχη του επέλεξαν να «συνομιλήσουν» με τους θεσμούς μέσω της ιστοσελίδας προσωπικού του Ταμείου, ούτε ότι επαναλαμβάνουν τις παράλογες αξιώσεις για νέα μέτρα λιτότητας.
Το ακατανόητο για τους τεχνοκράτες με τις θέσεις-κλειδιά που κατέχουν είναι ότι για να στηρίξουν την επιχειρηματολογία τους επικαλούνται ανακριβή στοιχεία, καταφανώς αναληθή για όποιον γνωρίζει τα βασικά δημοσιονομικά μεγέθη της χώρας. Και οι ισχυρισμοί τους περί συντάξεων και φορολογίας -μαζί με τα συμπεράσματά τους- ανατράπηκαν ένας προς έναν από τους αρμοδίους στις Βρυξέλλες και στην Αθήνα.
Ανέδειξαν, όμως, τη χαμένη αναξιοπιστία του ΔΝΤ ως προς τις προβλέψεις συνολικά για το ελληνικό πρόγραμμα. Αντί να την αμβλύνουν ουσιαστικά την ενίσχυσαν. Πίσω από τις «ταχυδακτυλουργίες» με τους αριθμούς υπάρχει κάτι άλλο πιο σοβαρό. Με την έννοια ότι στέκεται εμπόδιο και υπονομεύει την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Με δεδομένο ότι στα δύο προηγούμενα προγράμματα οι προβλέψεις ήταν παραπάνω από υπεραισιόδοξες, τώρα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Προφητεύουν αποτυχίες. Αν και η τρέχουσα πραγματικότητα και τα αποτελέσματα της εφαρμογής του προγράμματος τους διαψεύδουν εκκωφαντικά.
Οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ πέφτουν από λάθος σε λάθος. Οπως η επιμονή τους στο παρελθόν ήταν καταστροφική, έτσι προοιωνίζεται πάλι, αν επικρατήσουν ιδεοληπτικές θέσεις. Στο κρίσιμο σταυροδρόμι των διαπραγματεύσεων προσδοκία για άρση των αδιεξόδων είναι να πρυτανεύσει η λογική.
ETHNOS.GR