Ο απερχόμενος Αμερικανός πρόεδρος δίνει «μαθήματα» μεταβίβασης της εξουσίας. Από την πρώτη στιγμή, μετά τη νίκη του Τραμπ, δεν σταμάτησε να διακηρύττει απερίφραστα ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να συμβάλει στην επιτυχία του διαδόχου του. Και ο νέος πρόεδρος, όμως, φαίνεται να προσβλέπει στο ίδιο, δηλώνοντας «ανυπόμονος» γι' αυτήν τη συνεργασία.
Πίσω από παρόμοιες δημόσιες δηλώσεις προβάλλει ένα κρίσιμο ερώτημα για ολόκληρο τον πλανήτη: Η ομαλή αυτή μεταβίβαση σημαίνει διασφάλιση της συνέχειας και στην παραδοσιακή πολιτική της υπερδύναμης στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής; Διαφορετικά διατυπωμένο το ίδιο ερώτημα: ο Ομπάμα, με ό,τι εκπροσωπεί, έχει τις δυνατότητες να επηρεάσει, αν όχι να δεσμεύσει, τον Τραμπ στο πεδίο αυτό;
Οι απαντήσεις ποικίλλουν, αναλόγως των προσεγγίσεων, των προσδοκιών ή και των φόβων. Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι ευτυχώς, υπό μία έννοια, που βρίσκεται ο Ομπάμα στο τιμόνι του πλανητάρχη αυτήν τη μεταβατική περίοδο. Κι αυτό ανεξαρτήτως του πώς κρίνεται ήδη ή θα κριθεί από την Ιστορία η θητεία του.
Από την άποψη αυτή είναι προφανής η σημασία της επικείμενης επίσκεψης στη χώρα μας, ως προς το ουσιαστικό περιεχόμενό της αλλά και το συμβολικό. Αν και πολλοί φαίνεται να ξεχνούν ότι εξακολουθεί ακόμη να είναι πρόεδρος σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα μας. Τουλάχιστον για το ζήτημα του ελληνικού χρέους, με τις γνωστές θέσεις του περί ελάφρυνσης και απαλλαγής από τις πολιτικές λιτότητας.
Αλλά πέραν αυτού είναι αυτονόητη και η σημασία της κίνησής του να μιλήσει για τελευταία φορά ως πρόεδρος στη σκιά της Ακρόπολης. Απευθυνόμενος στο διεθνές ακροατήριο, από τον τόπο όπου γεννήθηκε η δημοκρατική ιδέα. Πριν από την παράδοση της σκυτάλης στα χέρια του διαδόχου του. Πρόκειται για επιλογή πολλαπλών μηνυμάτων.
ETHNOS.GR